Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 35/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to excessive value claim exceeding appellate limit.

Numero d'incarto III CZ 35/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant F.P. regarding a dispute over co-ownership of real estate. The lower court rejected the appeal because the appellant's claimed value of 71 million zloty exceeded the appellate value of 71,000 zloty established in the prior appeal. The court held that the value of the subject matter is fixed by the appellant's initial claim and cannot be altered by subsequent errors or new information without judicial review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 368 § 2 k.p.c.; The value of the subject matter of the dispute is determined by the plaintiff's initial claim and remains binding in appellate and cassation proceedings unless verified by the court under Art. 25 k.p.c. or expanded by judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility value of subject matter appellate value limit co-ownership dispute procedural error correction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
mniejsza niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jest
Art. 25 k.p.c.
w toku instancji, chyba że zostanie sprawdzona przez sąd na podstawie art. 25 k.p.c.
Art. 368 § 2 k.p.c.
25 k.p.c.), pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.), a
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 385 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
następnie w postępowaniu kasacyjnym (art. 368 § 2 w związku z art. 3984 § 3 i art. 39821
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
mniejsza niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jest
art. 25 k.p.c
w toku instancji, chyba że zostanie sprawdzona przez sąd na podstawie art. 25 k.p.c.
art. 368 § 2 k.p.c
25 k.p.c.), pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.), a
art. 684 k.p.c
sprawy następuje na skutek orzeczenia sądu (np. art. 684 k.p.c.). W orzecznictwie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2001 r., V CKN 391/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2008 r., I PZ 26/08

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 35/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Wojciech Katner

w sprawie z wniosku H. P.

przy uczestnictwie W. P., F. P., J. K., J. K. i M. K.

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2010 r.,

zażalenia uczestnika F. P.

na postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt III Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

We wniosku o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w B.

wnioskodawczyni określiła wartość przedmiotu sprawy na kwotę 30 000 zł.

Wobec sporu między uczestnikami o prawo własności, postanowieniem wstępnym z dnia 28 września 2009 r. Sąd Rejonowy w Z. ustalił, jakie nieruchomości są

przedmiotem sprawy. Apelację od tego postanowienia wniósł uczestnik F. P., w której –

wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia i oddalenie wniosku – określił wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 71 000 zł.

Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. oddalił apelację

uczestnika, a wnosząc skargę kasacyjną od tego postanowienia (nazwaną „kasacją”),

uczestnik określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę „71.000.000 złotych”.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną, stwierdzając, że zarówno apelacja, jak i skarga były wymierzone przeciwko

„całości orzeczenia”, zatem wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona w skardze nie

może być wyższa niż wskazana w apelacji. Z tych względów, skoro wartość ta jest

mniejsza niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W zażaleniu uczestnik zarzucił, że po wydaniu zaskarżonego postanowienia

uzyskał wiarygodną informację, że wartość udziałów na nieruchomości wynosi 160 000

zł, a tym samym „spełnia warunki do złożenia skargi w tej sprawie”. Zarzucił, że kwotę

„71.000.000 złotych” wpisał na skutek błędu, powinien być zatem wezwany przez Sąd

do jego sprostowania. W konsekwencji wniósł o „zmianę zaskarżonego postanowienia i

nadanie biegu sprawie kasacyjnej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Oznaczenie wartości przedmiotu sporu (sprawy) należy do powoda (wnioskodawcy), a wskazana przez niego wartość w zasadzie nie podlega zmianom, także

w toku instancji, chyba że zostanie sprawdzona przez sąd na podstawie art. 25 k.p.c.

albo gdy dojdzie do rozszerzenia powództwa lub orzeczenia ponad żądanie (art. 368 § 2

k.p.c.). W niektórych wypadkach, gdy przewiduje to ustawa, zmiana wartości przedmiotu

sprawy następuje na skutek orzeczenia sądu (np. art. 684 k.p.c.). W orzecznictwie

jednoznacznie przyjmuje się również, że wskazana przez powoda (wnioskodawcę)

wartość przedmiotu sporu, która nie została sprawdzona przez sąd pierwszej instancji

(art. 25 k.p.c.), pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.), a

następnie w postępowaniu kasacyjnym (art. 368 § 2 w związku z art. 3984 § 3 i art. 39821

k.p.c.) (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2001 r., V CKN

391/01, „Izba Cywilna” 2002, nr 3, s. 54, i z dnia 20 października 2008 r., I PZ 26/08,

OSNP 2010, nr 5-6, poz. 67).

W tym stanie rzeczy, skoro wartość przedmiotu sprawy została określona przez

wnioskodawcę na kwotę 30 000 zł, czego uczestnicy nie zakwestionowali, a sam

uczestnik – wnosząc apelację – wskazał kwotę 71 000 zł, to trafny jest wniosek Sądu

drugiej instancji, że skoro zarówno apelacja, jak i skarga kasacyjna zostały wymierzone

przeciwko „całości orzeczenia”, to wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona

w skardze nie może być wyższa niż wskazana w apelacji.

Dowolne twierdzenia skarżącego, że wartość udziałów na nieruchomości wynosi

obecnie 160 000 zł oraz że dopuścił się omyłki pisarskiej, nie mają zatem jakiegokolwiek

znaczenia i nie mogą wpłynąć na ocenę dopuszczalności skargi kasacyjnej, którą

limituje wartość wskazana w apelacji, mniejsza niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 385 w związku z art.

39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.).