Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of standing and finality of Supreme Court rulings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal, ruling it inadmissible for two primary reasons. First, the appellant failed to demonstrate the requisite capacity to file an appeal personally, as representation by counsel is mandatory for Supreme Court proceedings under Polish law. Second, the court affirmed that Supreme Court judgments are final and cannot be challenged through further appeals or cassation. Consequently, the appeal was dismissed without merit based on these procedural bars.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3981 k.p.c.; Art. 4241 k.p.c.; Art. 175, 183 Konstytucji RP: Appeals against Supreme Court judgments are inadmissible because the Supreme Court is the highest judicial instance whose decisions are final and non-appealable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 347/23 POSTANOWIENIE 7 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 7 grudnia 2023 r. w Warszawiezażalenia T. S.na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 października 2023 r., III CZ 499/22,w sprawie z powództwa T. S.przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w O. i Prokuratorowi Okręgowemu w O.o odszkodowanie, odrzuca zażalenie. [S.J.]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 11 października 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powódki T.S. na postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 2022 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z 20 września 2021 r.Powyższe orzeczenie zaskarżyła zażaleniem powódka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Otóż zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych.
Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.Z kolei § 2 tego artykułu stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.Skarżąca nie wykazała w zażaleniu zdolności postulacyjnej w powyższym rozumieniu, tzn.
że spełnia warunki do osobistego wniesienia zażalenia. W tym stanie rzecz należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 i 3 w zw. z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. Zażalenie okazało się niedopuszczalne również z tej przyczyny, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Na marginesie należy wskazać, że pomimo oczywistości w tym zakresie, w judykaturze wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12 i 13 marca 2012, III SO 3/12). W uzasadnieniu orzeczenia z 12 czerwca 2012 r. wskazano m.in., że zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany.
Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 3941 k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 3981 k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) - (zob. postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07).Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. [ał][S.J.]