Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 337/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to excessive value of subject matter in lease succession case.

Numero d'incarto III CZ 337/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to reject the cassation complaint as inadmissible. The plaintiff claimed a value of 60,000 PLN for the subject matter of the appeal, while the initial complaint stated only 8,400 PLN. The court ruled that the value of the subject matter of the appeal cannot exceed the value of the subject matter of the dispute or the appeal established in the lower instance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; The value of the subject matter of the cassation appeal cannot exceed the value of the subject matter of the dispute or the value of the subject matter of the appeal established in the appeal proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal value of subject matter lease succession inadmissibility civil procedure code property rights dispute value motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Art. 39814 k.p.c.
kwota 50 000 zł.Z tych względów zażalenie, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., podlegało oddaleniu.[SOP][ł.n]
art. 3982 § 1 k.p.c
W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie jest niższa niż wskazana w art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 25 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., podlegało oddaleniu.[SOP][ł.n]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CZ 20/16
Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds for low-value property dispute case.
III CZ 59/12
Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as re-evaluating appeal subject value violates procedural rules.
I CZ 49/12
Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds due to property dispute value limits under Civil Procedure Code.
II CZ 148/12
Supreme Court dismisses appeal as property dispute under 50,000 zł threshold despite personal right argument.
V CZ 32/01
postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 maja 2001 r., V CZ 32/01, z 5 stycznia 2001 r., I CKN 1188/00, z 21 marca 2003 r., II CZ 18/03).
I CKN 1188/00
postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 maja 2001 r., V CZ 32/01, z 5 stycznia 2001 r., I CKN 1188/00, z 21 marca 2003 r., II CZ 18/03).
II CZ 18/03
postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 maja 2001 r., V CZ 32/01, z 5 stycznia 2001 r., I CKN 1188/00, z 21 marca 2003 r., II CZ 18/03).
III CZ 116/22
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because a tenancy dispute is a property matter requiring a minimum value threshold for cassation. The appellant failed to meet the statutory value requirement for property cases. The court reaffirmed that tenancy disputes are property matters with a specific value calculation. The appeal was rejected due to the failure to meet the value threshold for property cases. The court clarified that tenancy disputes are property matters with a specific value calculation. The appeal was rejected because the value did not meet the statutory threshold for property cases. The court confirmed that tenancy disputes are property matters with a specific value calculation. The appeal was rejected due to the failure to meet the value threshold for property cases.
II CZ 30/18
Supreme Court corrects a clerical error changing 'appeal' to 'dissatisfied' in a permanent easement case.
I CKN 21/96
III CZ 25/97
II UZ 11/02
II CKN 47/97
V CZ 42/19
Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds due to incorrect valuation of the subject matter of the appeal.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

PAGE \* MERGEFORMAT 2Sygn. akt III CZ 337/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący)‎SSN Leszek Bosek‎SSN Maciej Kowalski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J.‎przeciwko miastu stołecznemu Warszawa‎o ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2022 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie‎z dnia 23 marca 2022 r., sygn. akt IV Ca 152/19, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie wyrokiem ‎z 16 października 2018 r. oddalił powództwo główne i ustalił, że powódka M. J. wstąpiła w dniu 6 sierpnia 2006 r. w stosunek lokalu mieszkalnego nr […] położonego w budynku przy ul. […] w W. w miejsce najemcy A. K..Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z 6 października 2021 r. zmienił zaskarżony wyrok, w ten sposób, że oddalił powództwo ewentualne.Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga ‎w Warszawie wniosła powódka zaskarżając go w całości. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia podała kwotę 60 000 zł. Postanowieniem z 23 marca 2022 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga ‎w Warszawie skargę kasacyjną odrzucił jako niedopuszczalną.Zażalenie na to postanowienie wniosła powódka zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3982 § 1 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że sprawa ‎o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu ma zasadniczo charakter sprawy o prawa majątkowe (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2016 r., V CZ 20/16, z 8 sierpnia 2012 r., III CZ 59/12, z 17 maja 2012 r., I CZ 49/12, z 19 grudnia 2012 r., II CZ 148/12, z 25 maja 2016 r., V CZ 20/16). Majątkowy charakter sprawy wynika z faktu, że żądanie dochodzone w konkretnym postępowaniu zmierza do realizacji prawa, które w sposób bezpośredni oddziałuje na sytuację majątkową stron.

Taka sytuacja ma miejsce w sprawie o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu. Rozstrzygnięcie o żądaniu ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego ma bowiem bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron sporu (np. aktualizacja obowiązku uiszczenia czynszu, możliwość oddania lokalu w najem osobom trzecim w przypadku oddalenia powództwa o ustalenie wstąpienia ‎w stosunek najmu itp.) - zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 maja 2001 r., V CZ 32/01, z 5 stycznia 2001 r., I CKN 1188/00, z 21 marca 2003 r., II CZ 18/03).

Sprawa o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu ma charakter majątkowy choć niepieniężny, a więc wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia jest określona ‎w takich sprawach wartością trzymiesięcznego czynszu (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2022 r., III CZ 116/22).Odpowiednie stosowanie art. 19-24 k.p.c. do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie może uzasadniać jej aktualizacji przez podwyższenie ponad wartość dotychczasową, a tożsamość zakresu rozstrzygnięcia kwestionowanego w apelacji i w skardze kasacyjnej wyłącza dopuszczalność oznaczenia w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia w innej kwocie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2018 r., II CZ 30/18).

Nie może budzić wątpliwości, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie może przekraczać wartości przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym. Przedmiot zaskarżenia nie jest bowiem samodzielny i nie może być większy od przedmiotu sporu, chyba że nastąpiło rozszerzenie powództwa albo orzeczenie ponad żądanie (postanowienia Sądu Najwyższego z 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997/4/42; z 19 czerwca 1997 r., III CZ 25/97, OSNC 1997/10/162; z 22 grudnia 2002 r., II UZ 11/02, OSNP (wkładka) 2002/17/7).

Swoboda określenia przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej aktywuje obowiązek sądu drugiej instancji sprawdzenia tej wartości. Sąd drugiej instancji może stwierdzić, a następnie ustalić i przyjąć ‎w sposób wiążący, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest w rzeczywistości inna niż podana przez skarżącego. Nie jest to formalne sprawdzanie wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 25 k.p.c., lecz kontrola dopuszczalności skargi kasacyjnej (postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 czerwca 1997 r., II CKN 47/97, i z 11 lipca 2019 r., V CZ 42/19).W pozwie powódka wskazała wartość przedmiotu sporu w kwocie 8.400 zł, natomiast w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia wskazała ‎w kwocie 60 000 zł.

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie słusznie zatem przyjął, że skoro sprawa o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu jest sprawą o charakterze majątkowym, należy dokonać oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej powoda przez pryzmat kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość ta nie może być większa niż wskazana w pozwie wartość przedmiotu sporu, tj. 8700 zł. W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie jest niższa niż wskazana w art. 3982 § 1 k.p.c. kwota 50 000 zł.Z tych względów zażalenie, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., podlegało oddaleniu.[SOP][ł.n]