Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 312/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of mandatory lawyer representation in civil proceedings.

Numero d'incarto III CZ 312/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of a legal challenge regarding procedural delays. The appellant personally drafted the appeal without legal counsel, violating the mandatory representation rule for Supreme Court proceedings. Consequently, the court declared the appeal inadmissible and dismissed it without examining the merits of the underlying claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed by a party without mandatory legal representation, as the compulsory attorney requirement applies to all Supreme Court proceedings initiated by such appeals.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation inadmissible appeal Supreme Court procedure procedural defect civil proceedings delay petizione in giudizio ritiro dell'istanza giudiziaria azione di stato civile

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
z art. 3941 § 3 oraz w zw.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Art. 871 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu ( art. 3986 § 3 w zw.
art. 4246 § 3 k.p.c
Sąd Okręgowy ‎w Katowicach odrzucił - na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c
z art. 3941 § 3 oraz w zw.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
art. 871 § 2 k.p.c
Skarżący samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie ‎z 27 kwietnia 2022 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należał ‎do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 k.p.c
Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 312/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)‎SSN Paweł Grzegorczyk‎SSN Monika Koba (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia H. Ś.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach‎z 27 kwietnia 2022 r., III S 13/22,‎w sprawie ze skargi H. Ś.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 28 lutego 2022 r., III S 13/22‎wydanego w sprawie ze skargi H. Ś.‎na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Będzinie pod sygn. I Co 601/21 odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy ‎w Katowicach odrzucił - na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. - wniesioną osobiście przez H. Ś. skargę o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z 28 lutego 2022 r., (sygn. akt III S 13/22), wydanego w sprawie z jego skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania w postępowaniu bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Będzinie pod sygnaturą I Co 601/21.W dniu 20 maja 2022 r. do Sądu Okręgowego w Katowicach wpłynęło złożone osobiście przez H.

Ś. zażalenie na powyższe postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Skarżący samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie ‎z 27 kwietnia 2022 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należał ‎do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez możliwości jej sanowania (zob. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13; z 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15; z 9 maja 2014 r., I PZ 9/14; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14; z 15 maja 2015 r., III PZ 7/15; z 16 września 2015 r., III CZ 40/15; i z 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).