Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 30/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on standing grounds, ruling tenant lacks legal interest in co-ownership partition suit.

Numero d'incarto III CZ 30/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the tenant's appeal against the district court's refusal to admit her as a party to the co-ownership partition suit. Although the tenant argued for a change in the lower court's decision regarding apartment ownership, the court found her interest was merely factual rather than legal. Consequently, the appeal was rejected because the tenant failed to meet the statutory requirement for standing as a participant in the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 1, 2 k.p.c.; Art. 510 § 1 k.p.c.; A party must demonstrate a legal interest to participate in proceedings; a factual interest alone does not justify admission as a participant.

Parole chiave

Generato dall'IA
standing in proceedings legal interest requirement tenant status co-ownership partition dismissal of appeal participation rights civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 1, 2 k.p.c.
Zagadnienie dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje art. 394 1
Art. 510 § 1 k.p.c.
naruszenie art. 510 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię oraz błąd w ustaleniach
Art. 398 § 1 k.p.c.
postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c.
Art. 519 § 1, 4 k.p.c.
okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w świetle art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4
art. 510 § 1 k.p.c
naruszenie art. 510 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 2 k.p.c
W szczególności zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c.
art. 3981 k.p.c
postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów zażalenie należało oddalić (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 177/98
I CZ 177/98 (niepublik.) Sąd Najwyższy

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 30/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Barbara Myszka

w sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie G. S., M. T. i Gminy Miejskiej K.

przy udziale S. K.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2008 r.,

zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 marca 2008

r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28.11.2007 r. Sąd Rejonowy zniósł współwłasność

nieruchomości gruntowej zabudowanej wielolokalowym budynkiem przez wyodrębnienie

lokali mieszkalnych i użytkowych, które przyznał:

-

lokale nr 3, nr 4 i nr 7 na współwłasność po ½ części wnioskodawczyni A. K. i

uczestnikowi postępowania G. S.;

-

lokal nr 6 uczestniczce postępowania M. T.;

-

lokale nr 1, 2, 3 i 5 uczestnikowi postępowania Gminie K. oraz orzekł o dopłatach.

Apelację od tego postanowienia wniosła Gmina K. W toku postępowania

międzyinstancyjnego do Sądu II instancji skierowała pismo S. K., która powołując się na

to, że jest najemcą lokalu nr 4 w tym budynku wniosła o zmianę orzeczenia Sądu I

instancji przez przyznanie na własność lokalu nr 4 Gminie K.. Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 11.03.2008 r. odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie S. K.

podnosząc, że nie wykazała interesu prawnego, zaś postanowieniem z dnia 12.03.2008

r. oddalił apelację Gminy K.

Postanowienie z dnia 11.03.2008 r. S. K. zaskarżyła zażaleniem. Zarzucając

naruszenie art. 510 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię oraz błąd w ustaleniach

faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia wniosła o zmianę zaskarżonego

postanowienia, a także postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12.03.2008 r. i Sądu

Rejonowego z dnia 28.11.2007 r. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje art. 394 1

§ 1 i 2 k.p.c. W szczególności zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których

przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie sądu II instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem

postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c. oraz postanowień wydanych w wyniku

rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu I instancji. Odnosząc te wymagania do

okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w świetle art. 5191 § 1 i § 4 pkt 4

k.p.c. przysługiwała w tej sprawie skarga kasacyjna. Dopuszczalność więc zażalenia

uzależniona jest od oceny, czy zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego o

odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie S. K. jako uczestniczki postępowania

należy zakwalifikować jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie.

Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego sformułowanie

„postanowienie

kończące

postępowanie

w

sprawie”

odpowiada

kodeksowemu

podziałowi postanowień na kończące i niekończące postępowanie w sprawie. Użyty

przez ustawodawcę zwrot „w sprawie” wskazuje na zamiar ustawodawcy zacieśnienia

kręgu postanowień zaskarżalnych zażaleniem do orzeczeń kończących postępowanie

jako całości. Postępowanie kończące postępowanie w sprawie, jako pewnej całości

poddanej pod osąd, sąd wydaje zatem wtedy, gdy orzeka o całości postępowania, a nie

zachodzą

warunki

rozstrzygającego

do

sprawę.

wydania

wyroku

W szczególności

lub

postanowienia

występuje

to

w

merytorycznie

przypadkach,

gdy

merytorycznie rozstrzygnięcie sprawy jest niedopuszczalne lub zbędne.

W postanowieniu z dnia 18.11.1998 r. I CZ 177/98 (niepublik.) Sąd Najwyższy

przyjął, że postanowienie Sądu II instancji, oddalające zażalenie na postanowienie

odmawiające dopuszczenia do wzięcia udziału w sprawie, nie kończy postępowania w

sprawie w jakimkolwiek jej zakresie. Gdyby podzielić ten pogląd, to zażalenie podlegałoby

odrzuceniu. Prezentowany jest jednak pogląd odmienny, który opowiada się za

dopuszczalnością zażalenia na postanowienie nie dopuszczające do udziału w sprawie z

tego względu, że jest to postanowienie częściowo kończące postępowanie w sprawie.

Przyjęcie tego poglądu, za którym opowiada się skład orzekający w niniejszej sprawie

uzasadnia merytoryczne rozpoznania zażalenia. W tym względzie należy jednak podzielić

pogląd Sądu II instancji, że składająca zażalenie nie wykazała interesu prawnego, w

rozumieniu art. 510 § 1 k.p.c., który uzasadniałyby przyznanie jej statusu uczestniczki

postępowania. Uzasadnienie, zgłoszenia udziału w sprawie, które wskazała pozwala

stwierdzić, że chodzi o interes faktyczny, a nie prawny. Taki zaś interes nie uzasadnia

uznania skarżącej za uczestnika postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności

nieruchomości.

Z tych względów zażalenie należało oddalić (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.

39814 k.p.c.).