Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees and improper appeal against fee determination order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court order rejecting their cassation complaint due to non-payment of court fees. The appellants argued that the lower court failed to address their request for a reasoned decision regarding the fee determination order, which they claimed was appealable. The court ruled that such procedural orders concerning fee amounts are final and non-appealable under specific civil procedure rules, and the failure to pay the correct fee resulted in the dismissal of the cassation complaint.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3942 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: Appeals against procedural orders determining court fees are inadmissible, and failure to pay the assessed fees results in the dismissal of the substantive appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący)SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa U. W.przeciwko S. W. i E. W.o uzgodnienie treści księgi wieczystej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2019 r.,zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt II Cz (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych S. W. i E. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 października 2017 r. w sprawie z powództwa U. W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez pozwanych jej braków formalnych w postaci nieopłacenie skargi w wysokości, w jakiej pozwani nie zostali zwolnieni od obowiązku jej poniesienia, w terminie zakreślonym przez Sąd (art. 3986 § 2 k.p.c.).W zażaleniu pozwani zarzucili Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów postępowania (bez wskazania jakich), w postaci nie ustosunkowania się do wniosku pozwanych z dnia 5 czerwca 2018 r. o doręczenie wraz z uzasadnieniem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 7 maja 2018 r., którym odrzucone zostało zażalenie pozwanych na niemające uzasadnienia zarządzenie sędziego z dnia 27 marca 2018 r. w sprawie wymiaru opłaty sądowej.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Wysokość opłaty sądowej została określona postanowieniem z dnia 16 marca 2018 r., tego dnia wydane zostało zarządzenie wzywające stronę pozwaną do uiszczenia opłaty sądowej we wskazanej wysokości. Strona pozwana zaskarżyła to zarządzenie zażaleniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. Zażalenie to zostało odrzucone jako niedopuszczalne wspomnianym postanowieniem z dnia 7 maja 2018 r.Wbrew stanowisku pozwanych zażalenie na postanowienie oraz na zarządzenie będące jego wynikiem, wzywające do uiszczenia częściowej opłaty od skargi kasacyjnej nie jest dopuszczalne jako nie znajdujące się w mającym charakter przepisu szczególnego art. 3942 § 1 k.p.c. Ustawodawca słusznie uznał, że w jakimś momencie musi się zakończyć możliwość kwestionowania rozstrzygnięć sądowych, dotyczących zagadnień formalnych, co do których podjęte zostały decyzje merytoryczne, nie ma żadnych nowych okoliczności, a dalsze procedowanie tylko przedłuża postępowanie sądowe, co jest tak dzisiaj kontestowane.
Niezaskarżalność postanowienia, o które chodzi pozwanym, w sytuacji, gdy strona jest zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika została potwierdzona w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r. V CZ 80/14, a następnie w uchwale Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów - zasadzie prawnej z dnia 16 marca 2017 r. III CZP 82/16 (OSNC 2017, nr 7-8, poz. 75).Błędem w sprawie było złożenie przez pełnomocnika pozwanych zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego zwalniające w ½ z opłaty od skargi kasacyjnej, które to postanowienie nie podlega zaskarżeniu.
W sytuacji jednoczesnego nieopłacenia skargi kasacyjnej w wymaganej wysokości nastąpiło odrzucenie tej skargi zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz. U. z 2018 r. poz. 300 ze zm.).Mając to na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.jw