Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of mandatory legal representation by an attorney or lawyer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a regional court's decision in a monetary execution proceeding. The appellant, a private individual, filed the appeal without legal representation, violating the mandatory requirement for counsel under Polish civil procedure law. The court ruled that the appeal was procedurally inadmissible and irreparable because the appellant lacked the necessary qualifications to represent themselves before the Supreme Court.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: An appeal filed by a party without mandatory legal representation before the Supreme Court is inadmissible and irreparable, resulting in its automatic rejection without opportunity for correction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 291/23 POSTANOWIENIE 26 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 kwietnia 2024 r. w Warszawiezażalenia Z. W.na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowiez 12 lipca 2023 r., I Co 409/21/P,w sprawie z wniosku W. C.przeciwko Z. W.o egzekucję świadczeń pieniężnych, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 12 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie, w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela W. C. przeciwko Z. W. o egzekucję świadczeń pieniężnych, odrzucił skargę dłużnika Z. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które miało zostać wydane przez Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie 12 kwietnia 2023 r.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł dłużnik Z. W.. W zażaleniu nie sformułowano żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia ani nie sformułowano żadnych wniosków.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu.Pan Z.
W. nie wykazał, iż dysponuje uprawnieniami, które skutkują dopuszczalnością samodzielnego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego. Tymczasem zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W § 2 tego przepisu wskazano, iż powyższe, tj. tzw. przymus adwokacko-radcowski, nie znajduje zastosowania w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.
Wreszcie, zgodnie z art. 871 § 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa albo państwowej osoby prawnej jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.Środek odwoławczy wniesiony do Sądu Najwyższego z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny a uchybienie to ma charakter nieusuwalny. Oznacza to, że zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem tego środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. zamiast wielu postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 listopada 2008 r.
III CZ 35/08; z 23 lutego 2012 r. V CZ 132/11; z 21 września 2011 r., I CZ 59/11). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 871 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.[SOP][ms]