Supreme Court dismisses appeal against appeal court's rejection of inadmissible cassation appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a cassation appeal as inadmissible. The appellant argued that the lower court violated procedural articles regarding the scope of cassation review, claiming the appellate court improperly assessed the merits of a correction of a prior judgment. The court ruled that the appellate court correctly limited its review to formal admissibility and statutory prerequisites, explicitly excluding any substantive evaluation of the correction order.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 1-2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not meet statutory requirements; the court of the second instance reviews only formal admissibility and statutory prerequisites, excluding substantive review of the appeal's merits.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 27/10
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa P. P.
przeciwko M. M.
o eksmisję,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2010 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt WSC (…),
oddala zażalenie i nie obciąża pozwanego kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. oddalił zażalenie na
postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 sierpnia 2009 r., którym tenże Sąd
sprostował oczywistą niedokładność w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 kwietnia
2002 r.
Od powyższego postanowienia pozwany złożył skargę kasacyjną, którą Sąd
Apelacyjny odrzucił postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. wskazując w
uzasadnieniu, że skarga kasacyjna wniesiona od takiego postanowienia jest
niedopuszczalna. Sąd Apelacyjny wyjaśnił nadto, że zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c.
skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego przysługuje od wydanego przez sąd II instancji
prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.
W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił Sądowi Apelacyjnemu
naruszenie art. 3981 w zw. z art. 350 § 1 i art. 354 k.p.c. oraz art. 328 § 2 w zw. z art.
397 § 2 k.p.c. Zarzucając powyższe wniósł o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który przysługuje od
wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w
przedmiocie
odrzucenia
pozwu
postępowanie w sprawie (art. 398
albo
umorzenia
postępowania
kończących
§ 1 k.p.c.). Trafnie zatem Sąd Apelacyjny
postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od
postanowienia w przedmiocie sprostowania orzeczenia jako niedopuszczalną z mocy
samego prawa.
Należy przy tym zważyć, że zakres kognicji sądu drugiej instancji, który wydał
zaskarżone orzeczenie i do którego zgodnie z art. 398 5 § 1 k.p.c. wnosi się skargę
kasacyjną ograniczony jest do oceny zachowania wymogów formalnych i fiskalnych
skargi kasacyjnej oraz przesłanek jej dopuszczalności, w tym dopuszczalności skargi
kasacyjnej z mocy ustawy. Według art. 3986 § 1 jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia
wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 lub 3, przewodniczący w sądzie drugiej
instancji wzywa skarżącego do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem
odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z § 2 art. 3986 sąd drugiej instancji odrzuca na
posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę
niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której
braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sąd drugiej
instancji nie jest natomiast uprawniony, w najmniejszym nawet zakresie, do
merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Już tylko z tego względu Sąd drugiej instancji
odrzucając skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie oddalające zażalenie na
postanowienie, którym Sąd sprostował oczywistą niedokładność wyroku, nie naruszył i
nie mógł naruszyć art. 3981 w zw. z art. 350 § 1 i art. 354 k.p.c. Sąd drugiej instancji
zaskarżonym postanowieniem nie sprostował na podstawie art. 350 § 1 w zw. z art. 350
§ 3 k.p.c. wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 kwietnia 2002 r. jak również nie
przeprowadził merytorycznej kontroli tej decyzji procesowej.
Sąd drugiej instancji nie naruszył również art. 328 § 2 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
W pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący wyjaśnił,
że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność.
Na marginesie tylko należy podnieść, że ocena prawidłowości sprostowania
oczywistej niedokładności w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 kwietnia 2002 r.
nie należy również do kognicji Sądu Najwyższego rozpoznającego niniejsze zażalenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w
zw. z art. 39814 k.p.c. rozstrzygnął jak w sentencji, orzekając o kosztach postępowania
zgodnie z art. 102 oraz art. 108 § 1 k.p.c.