Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 269/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inheritance probate, ruling Second Instance Court correctly identified lack of testament validity assessment.

Numero d'incarto III CZ 269/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to remand the inheritance case for retrial. The appellant argued the Regional Court failed to explicitly declare the will invalid, violating procedural requirements. The Court ruled that the appeal under Article 3941 § 11 of the Civil Procedure Code is limited to formal review of remand grounds, not substantive legal correctness, and found the Regional Court's reasoning sufficient.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 386 § 2, 4 k.p.c.; The appeal under Article 3941 § 11 of the Civil Procedure Code is a formal remedy limited to verifying the grounds for remanding a case, without the authority to review the substantive legal correctness of the second instance court's opinion.

Parole chiave

Generato dall'IA
inheritance probate will validity remand for retrial appeal procedure formal review substantive review Civil Procedure Code revoca dell'esecutore testamentario

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c. nie jest środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy wyroku czy prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasatoryjnego orzeczenia.
Art. 386 § 2, 4 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia, przewidzianego w art.
Art. 670 § 1 k.p.c.
Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 670 § 1 k.p.c. sąd spadku bada z urzędu, kto jest spadkobiercą testamentowym oraz spadkobiercą ustawowym.
Art. 945 k.c.
Tym samym sąd jest zobligowany do zweryfikowania ważności testamentu w światle art. 945 k.c. Takie stanowisko zostało już wcześniej wyrażone w orzecznictwie (por.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł, jak w sentencji.[SOP][r.g.] ‎
Art. 108 § 2 k.p.c.
3941 § 3 w związku z 39814 oraz - co do kosztów postępowania - art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
108 § 2 w związku z art. 39821 i art.
art. 386 § 4 k.p.c
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia, przewidzianego w art.
art. 3941 § 11 k.p.c
Zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 670 § 1 k.p.c
Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 670 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 269/24 POSTANOWIENIE 4 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎zażalenia P. Ś.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie‎z 11 września 2024 r., VII Ca 94/24,‎w sprawie z wniosku P. Ś.‎z udziałem A. Ś., R. Ś., M. Ś., D. Ś. i I. Ś.‎o stwierdzenie nabycia spadku i sporządzenie spisu inwentarza po C. Ś., oddala zażalenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 1 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie z wniosku P. Ś. przy udziale A. Ś., R. Ś., M. Ś., D. Ś. i I. Ś., o stwierdzenie nabycia spadku i sporządzenie spisu inwentarza po C. Ś., na skutek apelacji wnioskodawcy i uczestnika A. Ś., od postanowienia Sądu Rejonowego w Koszalinie z 22 grudnia 2023 r., uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Koszalinie do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.Zdaniem Sądu Okręgowego „w uzasadnieniu orzeczenia Sądu pierwszej instancji brak jest wyraźnego stwierdzenia, że uznał testament za nieważny (co Sąd odwoławczy uznał za brak rozpoznania istoty sprawy)”.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W postępowaniu wywołanym wniesieniem zażalenia, przewidzianego w art. 3941 § 11 k.p.c., Sąd Najwyższy bada jedynie, czy sąd drugiej instancji prawidłowo przyjął, że zachodzi jedna z przyczyn uzasadniająca uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, objętych art. 386 § 2 i 4 k.p.c. Zażalenie nie zmierza do oceny zasadności żądania pozwu ani apelacji, czy merytorycznego stanowiska prawnego sądu drugiej instancji.

W przypadku wskazania przez sąd drugiej instancji nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji jako podstawy uchylenia wyroku, zakres kognicji Sądu Najwyższego ogranicza się do zbadania, czy sąd odwoławczy prawidłowo rozumiał to pojęcie oraz czy jego merytoryczne stanowisko uzasadniało taką ocenę postępowania sądu pierwszej instancji, natomiast poza tym zakresem pozostaje prawidłowość poglądu prawnego wyrażonego przez ten sąd. Zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c. nie jest środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy wyroku czy prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasatoryjnego orzeczenia.

Kontrola dokonywana w ramach zażalenia na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. ma charakter formalny, stąd powinna zmierzać jedynie do oceny istnienia przesłanek do uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji, bez wkraczania w kompetencje sądu in merito (zob. np. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 2021 r., IV CZ 16/21; z 10 grudnia 2015 r., V CZ 77/15; z 15 kwietnia 2016 r., I CZ 13/16; z 19 października 2016 r., V CZ 58/16 oraz powołane w nich orzecznictwo). Zarzuty zażalenia wskazują na błędne pojmowanie istoty zażalenia z art. 3941 § 11 k.p.c. Zmierzają bowiem do weryfikacji prawidłowości wyrażonych przez ten Sąd poglądów prawnych dotyczących materialnoprawnej podstawy wniosku.

Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie pozwala stwierdzić, aby Sąd Okręgowy wadliwie rozumiał pojęcie nierozpoznania istoty sprawy i nieprawidłowo w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zidentyfikował jego przesłanki. Sąd Okręgowy słusznie podkreślił brak odniesienia do problemu ważności lub nieważności testamentu (poprzez sformułowanie „W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten zawarł jedynie stwierdzenie, że testament „należy traktować z dalece idącą ostrożnością" i tym uzasadnił swoją decyzję o zastosowaniu przepisów regulujących dziedziczenie ustawowe.”).

Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 670 § 1 k.p.c. sąd spadku bada z urzędu, kto jest spadkobiercą testamentowym oraz spadkobiercą ustawowym. Tym samym sąd jest zobligowany do zweryfikowania ważności testamentu w światle art. 945 k.c. Takie stanowisko zostało już wcześniej wyrażone w orzecznictwie (por. postanowienie SN z 29 listopada 2017 r., II CSK 88/17).Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z 39814 oraz - co do kosztów postępowania - art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł, jak w sentencji.[SOP][r.g.] ‎