Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 268/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to examine case essence under Art. 386 § 4 CPC.

Numero d'incarto III CZ 268/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to remand the case. The District Court found the Regional Court failed to examine the case essence by prematurely ruling on statute of limitations without analyzing legal grounds or factual circumstances. Consequently, the Supreme Court held that the lower court violated procedural requirements by not addressing the substantive arguments raised by the parties.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.: The Supreme Court's review of cassation appeals must be formal, focusing solely on whether the lower court's decision to revoke the judgment was based on the statutory grounds in Art. 386 § 2 or 4 k.p.c., without re-evaluating the substantive legal or factual merits of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
case essence statute of limitations cassation appeal procedural error two-instance system mancato versamento dell'anticipo spese notifica tardiva dei difetti mancanza di prova

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
nastąpiło po upływie terminu przedawnienia.Pozwana w zażaleniu zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., w związku z art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
233 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
233 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
oddalił zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 108 § 1 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.).[as]
art. 386 § 4 k.p.c
nastąpiło po upływie terminu przedawnienia.Pozwana w zażaleniu zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., w związku z art.
art. 13 § 2 k.p.c
386 § 4 k.p.c., w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 382 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 147/12
Supreme Court dismissed appeal for lack of jurisdiction, as it cannot review merits only procedural errors.
V CZ 6/16
Appeal court vacates lower court's stay of possession protection proceedings during divorce, allowing parallel security procedure.
I CZ 92/15
Supreme Court dismisses appeal on appeal court's correct application of evidence preclusion rules.
II CZ 6/15
Appeal allowed: Single fee applies for inheritance division combined with co-ownership termination under Civil Procedure Code.
II CKN 897/97
II CKN 897/97, OSNC 1999/1/22, z 12 lutego 2002 r.
I CKN 486/00
I CKN 486/00, OSP 2003/3/36, z 19 czerwca 2013 r., I CSK 156/13, nie publ; z 25 czerwca 2015 r., V CZ 35/15, nie publ.
I CSK 156/13
Supreme Court dismisses appeal upholding involuntary placement in social home for mentally ill homeless person.
V CZ 35/15
Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling the appeal lacks material review capacity under Civil Procedure Code.
I CZ 168/12
Supreme Court dismisses appeal against lower court remand for factual review in easement dispute.
II CZ 73/16
Supreme Court dismisses appeal, ruling that appellate courts must decide merits, not remand for non-merit errors.
V CZ 92/16
Supreme Court corrects a clerical error in party names within its own previous ruling order.
IV CZ 112/16
Supreme Court dismisses appeal when lower court fails to establish material facts for easement acquisition claim.
IV CZ 113/16
Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling for lack of factual findings on easement claim.
IV CZ 114/16
Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling for lack of factual findings on easement prescription. The court clarifies that procedural defects do not equate to failure to adjudicate the case's substance.
IV CZ 18/17
Plaintiff's claim dismissed; appeal rejected; court found first instance failed to assess tort liability prerequisites.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 268/22 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Dończyk‎SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości B. T. – M. G.‎przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej w S. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2022 r.,‎zażalenia pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach‎z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt V Ca 785/21, oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie.

UZASADNIENIE

Powód Syndyk masy upadłości B. T. – M. G. wniósł o zasądzenie od pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. na swoją rzecz kwoty 68 500 zł z odsetkami ustawowymi od 25 lutego 2019 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu.Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z 12 lipca 2021 r. oddalił powództwo i orzekł o kosztach postępowania.Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z 7 kwietnia 2022 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniun wskazał, że w sprawie nie było podstaw do uwzględnienia podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, a przynajmniej uwzględnienie tego zarzutu nastąpiło przedwcześnie bez poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych.

Podkreślił, że Sąd Rejonowy zbyt pobieżnie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, co skutkowało przyjęciem, iż skoro odbiór dzieła miał miejsce 22 września 2016 r., a termin przedawnienia roszczeń z umowy o dzieło wynosi dwa lata, to wniesienie pozwu w dniu 2 września 2020 r. nastąpiło po upływie terminu przedawnienia.Pozwana w zażaleniu zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 382 k.p.c. w związku z art. 233 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c. ma na celu jedynie skontrolowanie przez Sąd Najwyższy, czy orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji zostało prawidłowo oparte na jednej z przesłanek przewidzianych w art. 386 § 2 lub 4 k.p.c., a więc, czy powołana przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia odpowiada wskazanej w uzasadnieniu podstawie ustawowej i czy rzeczywiście wystąpiła w sprawie.

Dokonywana w tym zakresie ocena powinna mieć zatem charakter formalny i skupiać się wyłącznie na przewidzianych w powyższych przepisach przesłankach uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji; nie może ona wkraczać nie tylko w ocenę merytorycznego stanowiska sądu drugiej instancji w kwestii materialnoprawnych podstaw rozstrzygnięcia, lecz także w ocenę prawidłowości zastosowania przez ten sąd innych przepisów prawa procesowego, nie związanych bezpośrednio ze wskazaną przyczyną uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji (por. np. postanowienia z 7 listopada 2012 r.

IV CZ 147/12, OSNC 2013, nr 3, poz. 41, z 25 czerwca 2015 r., V CZ 6/16, z 29 października 2015 r., I CZ 92/15 i z 7 kwietnia 2016 r. II CZ 6/15, nie publ.).Sąd Okręgowy, uchylając zaskarżony wyrok, wskazał, że braki materiału dowodowego i jego oceny prowadzą do wniosku, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy. Podkreślił, że Sąd Rejonowy poprzestał na stwierdzeniu przedawnienia roszczenia, nie analizując jego podstaw prawnych, nie ustalając także istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania, nie odniósł się do podniesionych przez strony zarzutów merytorycznych, przyjmując bezpodstawnie, że zachodzi przesłanka unicestwiająca roszczenie w postaci przedawnienia roszczenia.

Sąd Najwyższy wyjaśniał wielokrotnie, że nierozpoznanie istoty sprawy, w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c., jest wadliwością rozstrzygnięcia polegającą na wydaniu przez sąd pierwszej instancji orzeczenia, które nie odnosi się do tego, co było przedmiotem sprawy, bądź zaniechaniu zbadania przez ten sąd materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów stron z powodu bezpodstawnego przyjęcia, że istnieje przesłanka materialnoprawna lub procesowa unicestwiająca roszczenie (zzob. Postanowienia: z 23 września 1998 r. II CKN 897/97, OSNC 1999/1/22, z 12 lutego 2002 r.

I CKN 486/00, OSP 2003/3/36, z 19 czerwca 2013 r., I CSK 156/13, nie publ; z 25 czerwca 2015 r., V CZ 35/15, nie publ. i z 7 kwietnia 2016 r. II CZ 6/16, nie publ.). Nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi także w przypadku dokonania przez sąd pierwszej instancji oceny prawnej żądania bez ustalenia podstawy faktycznej, co wymagałoby poczynienia kluczowych ustaleń po raz pierwszy w instancji odwoławczej; w takiej sytuacji uzasadnione jest uchylenie orzeczenia ze względu na respektowanie uprawnień stron wynikających z zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 68, z 23 września 2016 r., II CZ 73/16, nie publ., z 24 stycznia 2017 r., V CZ 92/16, nie publ., z 22 lutego 2017 r., IV CZ 112/16, IV CZ 113/16 i IV CZ 114/16, nie publ. oraz z 14 czerwca 2017 r., IV CZ 18/17 i IV CZ 25/17, nie publ.).

Sytuacja taka wystapiła w niniejszej sprawie, jako że Sąd pierwszej instancji poprzestał na stwierdzeniu przedawnienia roszczenia, nie analizując jego podstaw prawnych, nie ustalając również istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania. W oparciu o taką ocenę uznał przy tym, że powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Trafnie zatem Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprwy, skoro nie odniósł się do podniesionych przez strony zarzutów merytorycznych, bezpodstawnie przyjmując, iż spełniona zosdtała przesłanka unicestwiająca roszczenie.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 108 § 1 w związku z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.).[as]