Cassation appeal dismissed as inadmissible due to property value under 50,000 PLN threshold. Property value under 50,000 PLN renders cassation appeal inadmissible in property rights cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a dispute over the existence of an auto-casco insurance contract. The lower court rejected the appeal because the disputed property value of 14,000 PLN fell below the 50,000 PLN threshold required for admissibility under Article 3982 of the Code of Civil Procedure. The Supreme Court upheld this decision, confirming that such insurance disputes are property rights cases where the value limit strictly governs appeal eligibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In property rights cases, a cassation appeal is inadmissible if the disputed value is below 50,000 PLN, and this threshold applies to disputes regarding the existence of insurance contracts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 25/08
POSTANOWIENIE
Dnia 12 czerwca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa R. W.
przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W., Oddziałowi Okręgowemu w K.
o ustalenie istnienia umowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2008 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. odrzucił skargę
kasacyjną powoda. Skarga ta została wniesiona od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia
2007 r., w którym zmieniono orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 2006 r. i
orzeczono co do istoty w sprawie o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia
majątkowego autocasco.
Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w niniejszej
sprawie z racji wartości przedmiotu zaskarżenia (14.000 zł). Sprawa o ustalenie istnienia
umowy ubezpieczenia majątkowego jest sprawą o prawa majątkowe, a w takich
sprawach dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od tego, czy wartość przedmiotu
zaskarżenia przekracza 50.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu na postanowienia z dnia 26 lutego 2008 r. skarżący kwestionował
stanowisko Sądu Okręgowego i stwierdzał, że w sprawach o ustalenie skarga kasacyjna
jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący zgłosił
zarzut nieważności postępowania z tej racji, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia
brał udział sędzia, który uczestniczył także w wydaniu wyroku zaskarżonego następnie
skargą
kasacyjną.
W rezultacie
skarżący
wnosił
o
uchylenia
zaskarżonego
postanowienia na podstawie art. 395 § 2 k.p.c., ewentualnie – o jego uchylenie i
przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach
o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł.
W ustalonym już de lege lata orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że sprawa
o ustalenie istnienia umowy (w tym – umowy ubezpieczenia majątkowego) należy do
kategorii spraw o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. W tych sprawach o
dopuszczalności
skargi
decyduje
wartość
przedmiotu
zaskarżenia
(odpowiednio
powiększona od dnia 6 lutego 2005 r.). W związku z oznaczeniem przedmiotu zaskarżenia
objętego skargą kasacyjną na kwotę 14.000 zł, Sąd Okręgowy miał zatem uzasadnione
podstawy do odrzucenia skargi powoda (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Nie można podzielić stanowiska skarżącego co do tego, że w wydaniu
zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia, który powinien być wyłączony z mocy
ustawy (art. 48 k.p.c.). Otóż sędzia, który bierze udział w wydaniu wyroku sądu drugiej
instancji, nie jest wyłączony ex lege od udziału w wydaniu postanowienia o odrzuceniu
skargi kasacyjnej wniesionej od tego wyroku (por. też np. postanowienie Sądu
Najwyższego a z dnia 20 maja 2005 r., III CZ 11/05, nieopubl.).
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako
nieuzasadnione (art. 3841 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).