Supreme Court dismisses personal appeal for lack of legal standing requiring mandatory lawyer representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the applicant's personal appeal against a lower court's dismissal of a constitutional complaint. The applicant argued the decision was harmful and closed off claims against public authority, but the court held that personal filing violates mandatory lawyer representation rules. Consequently, the appeal was dismissed without procedural repair because the applicant lacked the necessary legal capacity to act personally.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 3 k.p.c.: Personal appeals to the Supreme Court are inadmissible due to the mandatory requirement of lawyer representation, which precludes the applicant from lacking procedural capacity.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 24/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)SSN Maria Szulc (sprawozdawca)SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie sygn. akt I Co 2860/10 w sprawie z wniosku A. S.o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2015 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Wadowicachz dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt I WSC 5/15, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Wadowicach odrzucił w punkcie pierwszym, na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c., skargę A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie I Co 2860/10, jako sporządzoną osobiście z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. oraz niedopuszczalną wskutek objęcia nią postanowień nie dotyczących istoty sprawy, a więc pozostających poza dyspozycją art. 4241 § 1 k.p.c. W punkcie drugim oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bo termin określony w art. 4246 § 1 k.p.c. jest terminem prekluzyjnym i jego naruszenie nie może być sanowane w drodze wniosku o przywrócenie terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, sporządzonym osobiście, skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i podniósł, że jest dla niego krzywdzące, bo stanowi zamknięcie możliwości dochodzenia roszczeń z tytułu niezgodnego z prawem działania władzy publicznej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą.
Sformułowany w omawianym przepisie przymus radcowsko - adwokacki odnosi się także do wnoszenia środków odwoławczych do Sądu Najwyższego od postanowień sądu pierwszej lub drugiej instancji w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zażalenie wniesione osobiście podlega odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego.Na marginesie jedynie trzeba wskazać, że sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, może odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyłącznie z przyczyn określonych w art. 4246 § 3 k.p.c., natomiast ocena prawidłowości i dopuszczalności skargi z innych przyczyn należy do kompetencji Sądu Najwyższego, w tym ocena czy skarga spełnia przesłanki określone w art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 370 w zw. 394 § 3 w zw. z 39821 i 42412 k.p.c. l.n