Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 225/22 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed; individual claim value under 50k threshold bars appeal despite joint contract.

Numero d'incarto III CZ 225/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's decision rejecting the claim. The lower court found the appeal inadmissible because the value of the individual claim was below the 50,000 PLN threshold, noting the plaintiffs were formal co-claimants. The Supreme Court agreed, ruling that the appeal value is calculated separately for each co-claimant regardless of their joint contractual basis, thus the threshold was not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; The value of the subject matter of a cassation appeal is determined separately for each co-claimant, and an appeal is inadmissible if an individual claim falls below the statutory monetary threshold, even if co-claimants share a common contract.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility value of subject matter formal co-claimants monetary threshold individual claim assessment ritiro dell'istanza giudiziaria dilazione di pagamento opposizione tardiva

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Takie wymaganie statuuje, między innymi, art. 3982 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Art. 39814 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
art. 3982 § 1 k.p.c
o zapłatę.Sąd Okręgowy uznał, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od kwoty 50 000 zł, wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 361 k.p.c
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c
przez arbitralne przyjęcie, że między powodami zachodzi współuczestnictwo formalne, art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2021 r., I PZ 10/20
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2021 r., I PZ 10/20).Niewątpliwie trafne jest - zawarte w zażaleniu - stwierdzenie, że po stronie powodów zachodzi współuczestnictwo materialne, skoro wywodzą swoje roszczenia z jednej, wspólnie zawartej umowy kredytu.
postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2019 r., I CZ 85/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2015 r., I CZ 117/14
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2000 r., I CZ 48/00
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 225/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski (przewodniczący)‎SSN Beata Janiszewska‎SSN Ewa Stefańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. K. i J. K.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2022 r.,‎zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z dnia 1 lutego 2022 r., sygn. akt II WSC 3/22 (II Ca 2779/21), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 1 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Banku S.A w W. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 4 listopada 2021 r. w sprawie z powództwa A. K. i J. K. o zapłatę.Sąd Okręgowy uznał, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od kwoty 50 000 zł, wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie po stronie powodowej zachodzi współuczestnictwo formalne, zatem o wartości przedmiotu sporu (zaskarżenia) decyduje wielkość roszczeń każdego z współuczestników z osobna, a nie łączna wartość roszczeń wszystkich współuczestników.

Wskazany rodzaj współuczestnictwa procesowego określa się również mianem podmiotowej kumulacji roszczeń; występuje w nim tyle różnych przedmiotów sporu, ilu jest współuczestników. Wobec tego wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników.W zażaleniu na to postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: art. 3271 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 w zw. z art. 361 k.p.c. przez arbitralne przyjęcie, że między powodami zachodzi współuczestnictwo formalne, art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. przez błędne uznanie, że między powodami zachodzi współuczestnictwo formalne, mimo że dochodzą oni roszczenia ze wspólnie zawartej umowy kredytowej, a także art. 3982 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że w sprawie nie została osiągnięta minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia umożliwiająca wniesienie skargi kasacyjnej, podczas gdy prawidłowo wyliczona wartość wynosi 60 308 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna, jako szczególny środek zaskarżenia wnoszony poza tokiem instancji od prawomocnych orzeczeń, musi spełniać wyznaczone ustawowo wymagania, które określają jej dopuszczalność.

Takie wymaganie statuuje, między innymi, art. 3982 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Wynikająca z tego przepisu norma ma charakter bezwzględny, nie jest więc dopuszczalne dowolne, zależne wyłącznie od woli stron, „oznaczenie” wartości przedmiotu zaskarżenia po to, ażeby uzyskać uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, w której skarga taka jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2021 r., I PZ 10/20).Niewątpliwie trafne jest - zawarte w zażaleniu - stwierdzenie, że po stronie powodów zachodzi współuczestnictwo materialne, skoro wywodzą swoje roszczenia z jednej, wspólnie zawartej umowy kredytu.

Trzeba jednak podkreślić, że ta ocena nie przesądza kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie podkreśla się bowiem, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników również w przypadku współuczestnictwa materialnego, które nie jest współuczestnictwem koniecznym ani jednolitym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2019r., I CZ 85/19, postanowienie Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2015r., I CZ 117/14, postanowienie Sądu Najwyższego z 7 marca 2000r., I CZ 48/00).

W przedmiotowej sprawie powodowie dochodzą tylko żądania zapłaty, które zostało uwzględnione względem każdego z nich w kwotach po 30.153,51 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 8 grudnia 2017 r. Brak jest zatem podstaw, aby przy ocenie, czy skarga kasacyjna spełnia wymaganie z art. 3982 § 1 k.p.c., uwzględnić łączną wartość ich roszczeń. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.