Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as the statute excludes appeals against its own rulings rejecting civil claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against its own September 2025 ruling rejecting their civil claim. The appellants argued that the court erred in finding the appeal inadmissible because they alleged damage caused by the final judgment. The court held that the Civil Procedure Code strictly limits appealable rulings to those of lower courts, explicitly excluding decisions by the Supreme Court itself.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3941 § 1 k.p.c.; art. 3986 § 3 k.p.c.: The Supreme Court's jurisdiction over appeals is closed; it cannot hear appeals against its own rulings rejecting civil claims.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 220/25 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2026 r. w Warszawiezażalenia J.W. i J.P.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 25 września 2025 r., I CNP 67/25,w sprawie ze skargi J.W. i J.P. o stwierdzenie niezgodności z prawemprawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawiez 26 listopada 2024 r., XXVII Ca 1945/24 (XXVII WSC 37/25),wydanego w sprawie z powództwa J.W. i J.P.przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o zapłatę, odrzuca zażalenie (M.M.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie sędzia SN Piotr Telusiewicz odrzucił skargę powodów J. W. i J. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 26 listopada 2024 r., oddalającego powództwo skierowane przeciwko pozwanej E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę, stwierdzając, że nie skarga ta nie zawiera elementu konstrukcyjnego wymaganego dla tego środka zaskarżenia w postaci uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego wyroku, (art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.W zażaleniu na powyższe postanowienie powodowie zarzucili Sądowi Najwyższemu naruszenie art. 4241 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. przez uznanie przez, że w skardze nie uprawdopodobniono wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego ona dotyczy.Powołując się na ten zarzut, skarżący wnieśli o zmienne zaskarżonego postanowienia i wnieśli o jego zmianę i przyjęcie skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 i § 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz na postanowienie sądu drugiej instancji uchylające wyroku sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania.
Określony powołanymi przepisami katalog spraw zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego ma charakter zamknięty (zob. postanowienia SN: z dnia 30 września 2020 r., I CZ 37/20, z 14 września 2023 r., III CZ 182/23 - nie publ). Nie przewidziano w nim możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowień Sądu Najwyższego. Kognicja tego Sądu w postępowaniu zażaleniowym ma charakter wyjątkowy, co wynika z jego ustrojowej pozycji (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego: z 2 września 2020 r., V CO 96/20, nie publ. oraz z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10 i z 9 marca 2011 r., III SO 1/11).
Zażalenie wniesione przez powodów podlegało zatem - jako niedopuszczalne - odrzuceni na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 i k.p.c.).Oceny tej nie mógł zmienić fakt, że postanowienie Sądu Najwyższego zaskarżone zażaleniem zostało wydane przez sędziego Sądu Najwyższego powołanego na urząd sędziego Sądu Najwyższego w procedurze nominacyjnej na podstawie wniosku zawartego w uchwale Krajowej Rady Sądownictwa podjętej w składzie i w trybie ukształtowanym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r. poz. 3), co - w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 4 września 2025 r., C-225/22, ECLI:EU:C:2025:649 - mogłoby uzasadniać rozważenie pominięcia tego orzeczenia jako wydanego w składzie mogącym nie spełniać wymogów niezależności i bezstronności.Przesądzenie tej kwestii nie miałoby jednak wpływu na zakresu kognicji Sądu Najwyższego rozpoznającego zażalenie powodów, skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia Sądu Najwyższego odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.
Uznanie zaskarżonego postanowienia za niebyłe nie rozszerzałoby zatem kognicji Sądu Najwyższego rozpoznającego zażalenia na to postanowienie, ograniczonej jedynie do stwierdzenia niedopuszczalności rozpoznania wniesionego zażalenia (zob. postanowienie SN z 4 marca 2026 r., III CZ 206/25, nie publ.). (A.T.)[a.ł]