Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 18/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating a ruling on retrial, citing procedural defects and statutory scope limits.

Numero d'incarto III CZ 18/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a claim to invalidate a final ruling on retrial. The appellant argued for the admissibility of the claim and the necessity of legal counsel, but the court found the claim inadmissible because it targeted a procedural order rather than a final judgment. Consequently, the court upheld the lower court's decision to reject the claim based on violations of procedural rules and statutory limitations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.: A claim to establish unconstitutionality of a final ruling on retrial is inadmissible if filed personally without legal counsel and if directed at a procedural order rather than a final judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
claim to establish unconstitutionality procedural order final judgment legal counsel requirement retrial proceedings admissibility of appeal costs of legal aid

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4246 § 3 k.p.c.
do jej odrzucenia na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Niezależnie od tego Sąd
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Apelacyjny podniósł, że art. 4241 § 1 k.p.c. pozwala żądać stwierdzenia
Art. 871 § 1 k.p.c.
z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., odrzucenie skargi wniesionej przez pozwanego
Art. 357 § 2 k.p.c.
przez pełnomocnika będącego adwokatem (art. 357 § 2 zd.
Art. 391 § 1 k.p.c.
przez pełnomocnika będącego adwokatem (art. 357 § 2 zd. drugie w zw. z art. 391
Art. 397 § 2 k.p.c.
§ 1 i art. 397 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941
art. 4246 § 3 k.p.c
do jej odrzucenia na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Apelacyjny podniósł, że art. 4241 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 18/13

POSTANOWIENIE

Dnia 5 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

SSN Maria Szulc

w sprawie ze skargi S. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu

Apelacyjnego z dnia 28 marca 2012 r., w sprawie ze skargi S. B. o wznowienie

postępowania

w sprawie z powództwa Deutsche Banku PBC S.A. (poprzednio Bank Współpracy

Regionalnej S.A.)

przeciwko S. B.

o zapłatę zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 25 maja 1999 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 kwietnia 2013 r.,

zażalenia S. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 października 2012 r.,

1) oddala zażalenie,

2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego

adwokatowi T. N. prowadzącemu kancelarię adwokacką

kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną

o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów

pomocy prawnej udzielonej z urzędu S. B. w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 października 2012 r., Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę pozwanego S. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2012 r., oddalającego zażalenie

na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 stycznia 2012 r., którym

odrzucona została skarga pozwanego o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 maja 1999 r.,

zasądzającego m.in. od pozwanego na rzecz Banku Współpracy Regionalnej

Spółki Akcyjnej kwotę 233.955,15 zł wraz z bliżej określonymi odsetkami

ustawowymi. Uzasadniając odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że została ona

wniesiona przez pozwanego osobiście, co naruszało art. 87 1 § 1 k.p.c. i prowadziło

do jej odrzucenia na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Niezależnie od tego Sąd

Apelacyjny podniósł, że art. 4241 § 1 k.p.c. pozwala żądać stwierdzenia

niezgodności z prawem

jedynie wyroku, zaś pozwany zaskarżył skargą

postanowienie.

Na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem pozwany wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia

i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W zażaleniu

podniósł, że przed odrzuceniem skargi nie został pouczony na podstawie art. 5

k.p.c. o obowiązującym przymusie adwokacko-radcowskim, ani o prawie do

złożenia wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Ponadto

powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 18/05, w myśl którego dopuszczalna jest skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu drugiej instancji

oddalającego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, którym

odrzucona została skarga o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 4246 § 3 k.p.c., który nakazuje odrzucenie skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wniesionej

z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., odrzucenie skargi wniesionej przez pozwanego

osobiście należy uznać za prawidłowe. Obowiązek pouczenia pozwanego

o przewidzianym w art. 871 § 1 k.p.c. przymusie adwokacko-radcowskim

w odniesieniu do środka zaskarżenia przysługującego od postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 28 marca 2012 r oddalającego zażalenie wchodziłby

w rachubę, gdyby w postępowaniu zażaleniowym pozwany nie był reprezentowany

przez pełnomocnika będącego adwokatem (art. 357 § 2 zd. drugie w zw. z art. 391

§ 1 i art. 397 § 2 k.p.c.). Jednak nawet w takim przypadku pouczanie pozwanego

byłoby bezprzedmiotowe, gdyż od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia

28 marca

2012 r.

pozwanemu

nie

przysługiwała

skarga

o

stwierdzenie

niezgodności z prawem, co trafnie przyjął Sąd Apelacyjny. W myśl art. 424 1 k.p.c.

w brzmieniu obowiązującym po dniu 25 września 2010 r., skarga taka przysługuje

jedynie od orzeczeń będących wyrokami, a stanowiska przeciwnego nie może

wspierać przywołane w zażaleniu postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

27 stycznia 2006 r., III CNP 18/05, bowiem dotyczy ono poprzedniego stanu

prawnego (por. uzasadnienie postanowienia składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 7 grudnia 2010 r., III CZP 108/09, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, przyznając koszty nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej pozwanemu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym przez adwokata ustanowionego z urzędu w oparciu o § 19, 20, 2 ust.

3, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ... (t.j. Dz. U. z dnia

16 kwietnia 2013 r., poz. 461).

jw