Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 170/22 Generato dall'IA

Supreme Court rejects appeal against its own ruling on legal aid fees as it is not a second-instance court.

Numero d'incarto III CZ 170/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its own September 2021 decision regarding legal aid fees. The appellant argued that the court violated regulations by setting the fee at 3,600 PLN instead of 5,400 PLN. The court ruled that appeals are inadmissible against its own rulings because the Supreme Court is not a second-instance court and does not act as a regular court of appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Appeals against Supreme Court rulings on legal aid fees are inadmissible because the Supreme Court is not a second-instance court and its decisions do not require appellate review.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal aid fees Supreme Court jurisdiction inadmissible appeal second instance court legal aid costs tassazione delle spese prezzo eccessivo spese di detenzione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 k.p.c.
3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.Ubocznie należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
akt II PO 1/17, nie publ.).Wobec powyższego zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art.
§ 16 ust. 4 pkt 2
Zarzucił Sądowi Najwyższemu naruszenie § 16 ust. 4 pkt 2 w związku z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
§ 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
4 pkt 2 w związku z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.
art. 3941 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.Ubocznie należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt IV CSK 12/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt IV CSK 12/18, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt I PSKP 27/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II PO 1/17
III CSK 197/20
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error regarding evidence admissibility.
IV CSK 12/18
Supreme Court rejects appeal on appeal costs, ruling it is not a second instance court.
I CSK 2604/22
akt I CSK 2604/22) Sąd Najwyższy sprostował omyłkę rachunkową w pkt 2 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2021 r., sygn.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 170/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)‎SSN Teresa Bielska-Sobkowicz‎SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. K.‎przeciwko J. K. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2022 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego‎z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt III CSK 197/20, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 września 2021 r. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda W. K. oraz przyznał adwokatowi B. C. kwotę 3.600 zł powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi W. K. w postępowaniu kasacyjnym.Powyższe postanowieniem zaskarżył powód w części dotyczącej przyznania adwokatowi B. C. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zarzucił Sądowi Najwyższemu naruszenie § 16 ust. 4 pkt 2 w związku z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz.

18) oraz wniósł o zmianę postanowienia w zaskarżonej części poprzez przyznanie adwokatowi B. C. kwoty 5.400 zł, powiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1). Ponadto zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (§ 11).Należy przypomnieć, że Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji, dlatego też skarżący nietrafnie upatrywał dopuszczalności zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu, wydane w związku z rozstrzygnięciem w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt IV CSK 12/18, nie publ.).

Ewentualny wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie, a tego nie przewiduje ani ustawa o Sądzie Najwyższym, ani k.p.c. Artykuł 3942 § 11 k.p.c. odnosi się do niektórych postanowień sądu drugiej instancji, czyli do postanowień wydanych przez sąd powszechny. Sąd Najwyższy nie jest sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji jak sąd powszechny (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt I PSKP 27/21, nie publ.; z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II PO 1/17, nie publ.).Wobec powyższego zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.Ubocznie należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r. (sygn. akt I CSK 2604/22) Sąd Najwyższy sprostował omyłkę rachunkową w pkt 2 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt III CSK 197/20 w ten sposób, że w miejsce kwoty 3.600 zł wpisał kwotę 5.400 zł.[as]