Supreme Court dismisses appeal on appeal court's correct application of the three-month deadline for filing a retrial request based on a Constitutional Tribunal ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request filed after the statutory deadline. The appellant argued that the appeal court erred in evaluating evidence and incorrectly applied procedural rules regarding the start of the time limit. The court ruled that the appeal court correctly determined the three-month period began on the day the Constitutional Tribunal ruling entered into force, as mandated by the Constitution, and that the late filing was a procedural bar regardless of the appellant's fault.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; The three-month period for filing a retrial request based on a Constitutional Tribunal ruling begins from the day the ruling enters into force, and requests filed after this period are inadmissible regardless of the reasons for the delay.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 16/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi Instytutu […]o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., z powództwa S. Z., W. Z. i M. R.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K. oraz Instytutowi […] o ustalenie, uzgodnienie treści księgi wieczystej i wydanie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2016 r.,zażalenia strony pozwanej Instytutu […]na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 2015 r., 1) oddala zażalenie;
2) zasądza od Instytutu […] na rzecz S. Z., W. Z. i M. R. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) oraz na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa także kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
W dniu 26 sierpnia 2015 r. pozwany Instytut […] wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., zmieniającym - w wyniku apelacji strony powodowej - wyrok Sądu pierwszej instancji i uwzględniającym powództwo o wpisanie w dziale II określonej księgi wieczystej powodów jako właścicieli nieruchomości, w miejsce figurującego tam Skarbu Państwa. Jako podstawę wznowienia pozwany wskazał art. 4011 k.p.c. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt P 46/13 (Dz.
U. z 2015 r., poz. 702), w którym Trybunał uznał za niezgodny z art. 2 Konstytucji art. 156 § 2 k.p.a. w zakresie w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy.Postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., jako wniesioną po terminie przewidzianym w art. 407 § 2 zd. 1 k.p.c., wskazując, że stanowiący podstawę skargi o wznowienie postępowania wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r., wszedł w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, co nastąpiło w dniu 21 maja 2015 r., a skarga o wznowienie została wniesiona w dniu 26 sierpnia 2015 r., a więc po upływnie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie powyższego wyroku Trybunału.W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego bez jego wszechstronnego rozważenia, niespójności w ustaleniach i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na przyjęciu, że skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jest bezzasadne, a jego zarzuty opierające się na twierdzeniu o naruszeniu przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. są oczywiście nieskuteczne, gdyż Sąd Apelacyjny nie dokonywał jakiejkolwiek oceny dowodów, bowiem podstawą odrzucenia skargi o wznowienie postępowania było wniesienie jej po terminie przewidzianym w art. 407 § 2 k.p.c., co Sąd stwierdził na podstawie bezspornych okoliczności, zestawiając datę opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego będącego podstawą skargi z datą jej wniesienia.
Nadmiernie obszerne uzasadnienie zażalenia wskazujące na liczne orzeczenia Sądu Najwyższego i fragmenty publikacji stanowisk przedstawicieli doktryny dotyczących wykładni i stosowania art. 233 § 2 k.p.c. pozostają bez związku z przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia.Inną natomiast kwestią jest ocena prawna Sądu Apelacyjnego odnosząca się do początku biegu terminu przewidzianego w art. 407 § 2 k.p.c., którą skarżący kwestionuje w uzasadnieniu zażalenia, jednak bez wskazania jaki przepis naruszyło stanowisko Sądu Apelacyjnego zajęte w tym przedmiocie.
Także oceniane merytorycznie jego zarzuty w tym zakresie są bezzasadne a przywołane na ich poparcie orzecznictwo Sądu Najwyższego nie dotyczy początku biegu terminu przewidzianego w art. 407 § 2 k.p.c. lecz początku biegu terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c., który bez wątpienia nie ma zastosowania w sprawie, jako przepis ogólny, nie dotyczący szczególnej sytuacji uregulowanej w art. 407 § 2 k.p.c., gdy podstawą skargi o wznowienie postępowania jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją przepisu, na podstawie którego wydano wyrok w sprawie objętej skargą o wznowienie.
W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, co trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny, że w takiej sytuacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania rozpoczyna bieg od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, co - zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji - następuje z dniem ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw, chyba że Trybunał określił w wyroku inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego, co jednak nie nastąpiło w wyroku będącym podstawą skargi o wznowienie postępowania wniesionej w sprawie (porównaj postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2009 r.
V CZ 93/08 i z dnia 12 sierpnia 2009 r. IV CO 19/09, nie publ.). W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Sądu Apelacyjnego, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania wniesiona została po terminie przewidzianym w art. 407 § 2 k.p.c., co musiało prowadzić do jej odrzucenia na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.Przedstawione w zażaleniu okoliczności, które, zdaniem skarżącego, wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, nie mogą mieć wpływu na powyższą ocenę, gdyż w świetle art. 410 § 1 k.p.c. odrzucenie skargi wniesionej po upływie przepisanego terminu następuje bez względu na przyczyny wniesienia skargi po terminie, które mogą być poddane ocenie Sądu jedynie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, co jeszcze w sprawie nie nastąpiło.Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. kc aj