Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 150/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to personal filing by a party lacking legal capacity.

Numero d'incarto III CZ 150/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of their claim for annulment of a final judgment. The appellant, R.B., personally filed the appeal without legal representation, despite lacking the legal capacity to act independently. The court ruled that such personal filing by an incapacitated party constitutes an irreparable formal defect, rendering the appeal inadmissible without prior summons to correct it.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.: An appeal personally filed by a party lacking legal capacity is subject to an irreparable formal defect, resulting in its inadmissibility without prior summons to remedy the defect.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal capacity personal appeal filing irreparable defect inadmissibility legal representation Supreme Court appeal formal defect ritiro dell'istanza giudiziaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in.
Art. 871 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw.
Art. 397 § 3 k.p.c.
z art. 397 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 361 k.p.c
art. 5 k.p.c
361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art.
art. 504 § 1 k.p.c
5 k.p.c.; art. 504 § 1 k.p.c.; art.
art. 359 k.p.c
504 § 1 k.p.c.; art. 359 k.p.c.; art.
art. 397 § 3 k.p.c
art. 3941 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25
z 13 grudnia 2023 r., III CZ 266/23
z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22
z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23
z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22
z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22
z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21
z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25
postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art.
z 29 października 2025 r., III CZ 71/24
postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 150/25 POSTANOWIENIE 25 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie‎zażalenia R.B.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 21 maja 2025 r., XXV C 856/24,‎w przedmiocie skargi R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego orzeczenia w postaci zarządzenia z 9 kwietnia 2025 r. o zwrocie pozwu‎w sprawie z powództwa R.B.‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.‎o ustalenie, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił wniosek powoda o zawieszenie postępowania (pkt 1) oraz odrzucił skargę powoda R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w postaci zarządzenia z 9 kwietnia 2025 r. o zwrocie pozwu.Przyczyną odrzucenia środka zaskarżenia była po pierwsze nieprawomocność orzeczenia, a po drugie to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje na zarządzenie o zwrocie pozwu, bowiem nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie.Od postanowienia Sądu Okręgowego powód osobiście złożył zażalenie, zarzucając naruszenie: art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art. 504 § 1 k.p.c.; art. 359 k.p.c.; art. 102 i 117 u.k.s.c.; art. 39822 w zw. z art. 370 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje m.in. na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Celem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.), który obejmuje także wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jest zapewnienie wniesionemu środkowi zaskarżenia odpowiedniego poziomu merytorycznego.

Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia a limine bez uprzedniego wzywania do uzupełnienia tego braku.Nieusuwalność wady środka zaskarżenia kierowanego do Sądu Najwyższego, polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, która skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka bez możliwości jej sanowania, została potwierdzona w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25; z 13 grudnia 2023 r., III CZ 266/23; z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22 oraz z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21).W niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez powoda – R.B.Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia SN: z 28 marca 2025 r., III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 1 i 3 w zw. art. 397 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Adam Doliwa‎ (P.H.)[a.ł]