Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for rent-related disputes under Civil Procedure Code. Appeal rejected due to subject-matter exclusion for rent cases. Court ruled appeal inadmissible under Civil Procedure Code for rent disputes. Appeal rejected because subject matter falls under statutory exclusion for rent cases. Court dismissed appeal citing subject-matter exclusion for rent disputes in Civil Procedure Code. Appeal inadmissible as rent dispute falls under subject-matter exclusion in Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The underlying dispute involved establishing a lease agreement regarding rent amounts, which the appellate court partially granted. The Supreme Court ruled the appeal inadmissible because the subject matter concerns rent, a category explicitly excluded from cassation proceedings under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. in zw. z art. 39814 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible in cases concerning rent or lease, including those to establish or shape the legal relationship if the subject is rent.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 145/24 POSTANOWIENIE 6 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawiezażalenia E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 15 kwietnia 2024 r., VII AGa 611/23 (VII WSC 59/24),w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o ukształtowanie stosunku prawnego, oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ukształtowanie stosunku prawnego odrzucił skargę kasacyjną.W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy. Wyłączenie to dotyczy zarówno spraw o zasądzenie czynszu, jak i spraw o ustalenie lub ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, bądź ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, jeżeli jego przedmiotem ma być czynsz.W niniejszej sprawie przedmiotem było żądanie ukształtowania stosunku umownego wynikającego z umowy najmu w zakresie wysokości czynszu.
Sąd drugiej instancji zmieniając zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego uwzględnił częściowo żądanie pozwu w ten sposób, że ukształtował stosunek prawny w zakresie wysokości czynszu orzekając, że w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 30 maja 2022 r. wysokość czynszu wynosić będzie 50% umówionego dotychczasowego czynszu, a od 1 czerwca 2022 r. do 1 lipca 2023 r. 75% stawki tego czynszu. W związku z tym Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.Na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie strona pozwana złożyła zażalenie i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.
Wyłączenie to ma charakter przedmiotowy, a więc nie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i obejmuje sprawy o czynsz najmu, w tym o zwrot kwoty wpłaconej na poczet czynszu najmu, a także sprawy o zapłatę odsetek od zaległych kwot czynszu oraz sprawy o ustalenie lub ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, jeżeli elementem (przedmiotem) ustalenia bądź ukształtowania dokonywanego orzeczeniem sądu ma być czynsz. Sprawą o czynsz najmu (dzierżawy) w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. jest również sprawa, w której przedmiotem są roszczenia o zapłatę przewidzianych w umowie najmu (dzierżawy) świadczeń pieniężnych związanych z korzystaniem z przedmiotu najmu (dzierżawy) (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 30 kwietnia 2021 r., I CSK 734/20; z 11 września 2019 r., V CSK 557/18; z 29 stycznia 2019 r., V CSK 309/18, OSNC - ZD 2020, nr B, poz. 23; z 21 marca 2000 r., II CKN 705/00; z 26 listopada 1999 r., III CKN 459/98; z 4 listopada 1999 r., I CKN 163/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 90; z 10 czerwca 1999 r., III CKN 1237/98; z 12 maja 1998 r., III CZ 65/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 194; z 17 kwietnia 1998 r., III CKN 587) 97, OSNC 1998, nr 12, poz. 213; z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12).Sąd drugiej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, gdyż przedmiot sporu w niniejszej sprawie mieści się w wyłączeniu przedmiotowym określonym w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W związku z tym skarga kasacyjna strony pozwanej była niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie. [D.R.][ał]]