Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 144/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling for failure to review abuse of contract clauses.

Numero d'incarto III CZ 144/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant bank's appeal against the appellate court's decision to remand the case. The appellate court had revoked the first-instance judgment because it allegedly failed to examine the abuse of contract clauses, violating procedural rules. The Supreme Court ruled that the first-instance court did properly assess the material basis of the claim and that the appellate court's reasoning was insufficient to justify a remand.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: The Supreme Court's review of a cassation appeal is limited to verifying whether the appellate court correctly applied the grounds for revocation and remand; a remand is unjustified if the first-instance court fully examined the material basis of the claim and the appellate court's reasoning does not demonstrate a failure to address the essence of the dispute.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal abuse of contract clauses remand of case essence of dispute appellate review riapertura della pratica abuso del processo revisione bancaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Sąd Apelacyjny jako przesłankę uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji wskazał art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Nie uzasadniało to dostatecznie stwierdzenia, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy.Z tych względów zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 398 § 1 k.p.c.
Nie uzasadniało to dostatecznie stwierdzenia, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy.Z tych względów zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. [r.g.] ‎
art. 386 § 4 k.p.c
Sąd Apelacyjny jako przesłankę uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji wskazał art. 386 § 4 k.p.c.
art. 3851 k.c
art. 39815 § 1 k.p.c
Nie uzasadniało to dostatecznie stwierdzenia, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy.Z tych względów zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. [r.g.] ‎

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
VI ACa 1691/22
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 144/24 POSTANOWIENIE 12 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 maja 2025 r. w Warszawie‎zażalenia Bank w W.‎na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 15 maja 2023 r., VI ACa 1691/22,‎w sprawie z powództwa M.M.‎przeciwko Bank w W.‎o ustalenie i zapłatę, 1.uchyla zaskarżony wyrok 2.pozostawia orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. UZASADNIENIESąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2022 r. oddalił powództwo wniesione przez powódkę M.M. przeciwko Bank w W.

Od tego wyroku powódka wniosła apelację.Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 maja 2023 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Podstawą wydania orzeczenia kasatoryjnego przez Sąd drugiej instancji było stwierdzenie, że Sąd Okręgowy w istocie nie zbadał abuzywności kwestionowanych przez powodów klauzul umownych, co spowodowało nierozpoznanie istoty sprawy i uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 386 § 1 i § 4 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, toczącym się na skutek zażalenia na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji, kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się do zbadania czy zostały naruszone przepisy postępowania określające podstawy uchylenia przez sąd drugiej instancji zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny jako przesłankę uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji wskazał art. 386 § 4 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że do nierozpoznania istoty sprawy dochodzi wówczas, gdy sąd rozstrzygnął nie o tym, co było przedmiotem sprawy, zaniechał w ogóle zbadania materialnej podstawy żądania, pominął całkowicie merytoryczne zarzuty zgłoszone przez stronę, rozstrzygnął o żądaniu powoda na innej podstawie faktycznej niż zgłoszona w pozwie, nie rozważył zarzutów pozwanego dotyczących kwestii faktycznych lub prawnych rzutujących na zasadność roszczenia powoda.

Uwzględniając sposób rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Okręgowy brak jest podstaw do uznania, że istota sprawy nie została rozpoznana. Uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji wskazuje, że w sprawie przeprowadzono postępowanie dowodowe, dokonano ustaleń faktycznych i dokonano oceny zasadności żądania pozwu, a podstawą oddalenia powództwa w zakresie, w którym poddano ocenie problematykę abuzywności postanowień umownych było stwierdzenie, że umowa była indywidualnie negocjowana, została sformułowana prostym i zrozumiałym językiem i nie podlegała badaniu w trybie art. 3851 k.c. Nie można zatem przyjąć, że Sąd Okręgowy nie zbadał materialnej podstawy żądania pozwu.

Przyjęty w kodeksie postępowania cywilnego model apelacji pełnej zakłada, że sąd drugiej instancji rozpoznając sprawę w granicach zaskarżenia dokonuje własnych ustaleń faktycznych, opierając się na materiale zebranym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i prowadząc w razie potrzeby własne postępowanie dowodowe oraz stosuje właściwe przepisy prawa materialnego. Postępowanie apelacyjne co do zasady powinno więc zakończyć się wydaniem merytorycznego orzeczenia rozstrzygającego definitywnie spór między stronami.Argumentacja przedstawiona przez Sąd Apelacyjny wskazuje, że konieczne jest uzupełnienie oceny dotyczącej abuzywności postanowień umownych w związku ze stwierdzeniem, że nie znajdowała podstaw ocena Sądu Okręgowego, iż klauzule indeksacyjne zamieszczone w umowie były przedmiotem indywidualnych negocjacji, a wywody Sądu Okręgowego dotyczące abuzywności mają ogólny charakter i „nie dotykają istoty klauzul indeksacyjnych” zawartych w umowie.

Nie uzasadniało to dostatecznie stwierdzenia, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy.Z tych względów zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. [r.g.] ‎