Supreme Court dismissed appeal against rejection of inadmissible alimentary support appeal due to non-lawyer counsel and missed deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject an appeal regarding the amount of alimony. The appellants had filed an appeal challenging a first-instance judgment solely on the basis of the alimony amount, which is procedurally inadmissible under Polish law. Furthermore, the appeal was filed by a non-lawyer representative and missed the statutory deadline for service of the contested judgment. The court ruled that the defect of inadmissibility is incurable and the procedural requirements were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 pkt 2 k.p.c.; Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 4 k.p.c.; Art. 393 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal solely concerning the amount of alimentary support is inadmissible; such an appeal must be filed by a lawyer and within the statutory period following service of the judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 13/97
POSTANOWIENIE
Dnia 13 maja 1997 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN - H. Ciepła
Sędziowie:
SN - M. Sychowicz
SN - K. Zawada (spraw.)
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 1997 r.
na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. D.
przeciwko M. D. i E. D. działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D.
o obniżenie alimentów
na skutek zażalenia pozwanych
od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L.
z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […]
postanawia:
oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Powód, W. D., wystąpił z żądaniem zmniejszenia wysokości alimentów
zasądzonych od niego na rzecz jego dzieci z pierwszego małżeństwa,
M. D. i X. D..
Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z 18 kwietnia 1996 r., sygn. akt
III RC […], uwzględnił częściowo żądanie powoda.
Rewizja obu stron od tego wyroku została oddalona przez Sąd
Wojewódzki w L. wyrokiem z 20 lutego 1997 r., III Ca […].
W dniu 20 lutego 1997 r. do Sądu Wojewódzkiego w L. wpłynęło pismo
M. D. i E. D., działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D., nazwane
wnioskiem o zawieszenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 20 lutego
1997 r. Sąd ten pismo to zakwalifikował jako kasację - podlegającą jednak
odrzuceniu, ze względu na niedopuszczalność w sprawach o alimenty kasacji
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
Postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. o odrzuceniu tej kasacji zapadło
28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […].
W dniu 17 marca 1997 r. E. D. złożyła w Sądzie Wojewódzkim w L.
kolejne pismo, zaadresowane do Prokuratora Generalnego i nazwane
sprzeciwem od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L., III Cr […].
Pismo to zostało przekazane Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Pismo E. D. z 17 marca 1997 r. jest w istocie zażaleniem
na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 28 lutego 1997 r. o odrzuceniu
kasacji pozwanych i winno być rozpoznane stosownie do tej jego kwalifikacji.
Kasacja pozwanych, czyli pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r.
kwestionujące wyrok Sądu Wojewódzkiego w L. z tego samego dnia,
jest bez wątpienia kasacją w sprawie o alimenty, dotyczącą wyłącznie
wysokości świadczeń alimentacyjnych. Jak zaś wynika jednoznacznie z art.
393 pkt 2 k.p.c., kasacja tego rodzaju jest niedopuszczalna. Usterka, jaką ona
jest dotknięta, jest nieusuwalna. Dlatego Sąd Wojewódzki postąpił trafnie
wydając postanowienie o odrzuceniu kasacji pozwanych (art. 393 5 w zw. z art.
393 pkt 2 k.p.c.). Ustawodawca przyjął takie uregulowanie w kwestii
dopuszczalności kasacji w sprawach o wysokość świadczeń alimentacyjnych,
wychodząc z założenia, że nie jest tu konieczny trójinstacyjny tok postępowania,
ze względu na zazwyczaj częstą potrzebę korektury wysokości tych świadczeń,
w miarę jak zmieniają się okoliczności faktyczne.
Należy dodać, iż pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r. nie czyni zadość
także jeszcze innym wymaganiom, od których uzależniona jest dopuszczalność
kasacji. W szczególności wbrew art. 3932 k.p.c. nie zostało ono wniesione przez
pełnomocnika będącego adwokatem. Poza tym pozwani nie zażądali w ciągu
tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. oddalającego
rewizję stron, tj. od dnia 20 lutego 1997 r., doręczenia im tego wyroku;
strona zaś, która zaniechała wystąpienia z takim żądaniem w powyższym
terminie, traci uprawnienie do wniesienia kasacji, ze względu na uregulowanie
przewidziane w art. 3934 k.p.c. Za dokonanym w dniu 28 lutego 1997 r.
przez Sąd Wojewódzki w L. odrzuceniem kasacji pozwanych przemawiały
zatem jeszcze dwie dalsze, wspomniane wyżej, okoliczności,
Z
przytoczonych
powodów
Sąd
Najwyższy
uznał
zaskarżone
postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 28 lutego 1997 r.
za uzasadnione, tj. za znajdujące podstawę w przepisach art. 393 pkt 2, 3932 § 1,
3934 i 3935 k.p.c., i na podstawie art. 385 w zw. z art. 393 19 i 397 § 2 k.p.c.
oddalił zażalenie E. D. na to postanowienie.
aw
jg