Supreme Court dismisses appeal and transfers refund request to appellate court after parties withdraw appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal lodged by the plaintiffs against the appellate court's decision to remand the case. The plaintiffs subsequently withdrew their entire claim and appeal, leading the court to terminate the appeal proceedings. While the appeal was dismissed, the court transferred the request for a refund of the appeal fee to the appellate court, as the Supreme Court lacks jurisdiction over such matters.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.: Withdrawal of an appeal obligates the court to terminate the proceedings and binds the court, precluding further review of the withdrawal act.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 124/25 POSTANOWIENIE 23 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 października 2025 r. w Warszawiezażalenia P.R., T.R., S.O. i W.O.na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 16 listopada 2023 r., V ACa 872/22,w sprawie z powództwa P.R., T.R., S. O. i W.O.przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G.o ustalenie i zapłatę, 1. umarza postępowanie zażaleniowe;
2. przekazuje wniosek powodów o zwrot opłaty od zażalenia do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemuw Warszawie;
3. znosi wzajemnie koszty postępowania zażaleniowego. (A.G.)
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powodów P.R., T.R., S.O. i W.O. wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16 listopada 2023 r. (sygn. akt V ACa 872/22), uchylającego zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 16 marca 2022 r. (sygn. akt II C 262/21) i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, w sprawie przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G. o ustalenie i zapłatę. Zażalenie zostało wniesione pismem z 24 stycznia 2024 r., a następnie uzupełnione w zakresie braków formalnych pismami z 20 maja 2024 r. oraz z 25 lutego 2025 r.
W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik pozwanego wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od powodów zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W toku postępowania zażaleniowego, w związku zawarciem przez strony 17 czerwca 2025 r. ugody pozasądowej, powodowie, działając samodzielnie, pismem z 24 czerwca 2025 r. cofnęli w całości pozew w tej sprawie i zrzekli się w całości roszczeń objętych żądaniem pozwu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie oraz o zwrot uiszczonej opłaty sądowej od pozwu na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1) ppkt h) w zw. z art. 79 ust. 3 u.k.s.c.
Zarządzeniem z 2 października 2025 r. wezwano powodów do uzupełnienia braku formalnego pisma z 24 czerwca 2025 r. przez nadesłanie podpisanego przez powodów egzemparza wraz odpisem, a ponadto – w związku z zawartym oświadczeniem o cofnięciu pozwu – do zajęcia stanowiska, czy cofają również zażalenie.W odpowiedzi powodowie pismem z 15 października 2025 r., przedłożyli podpisane pismo z 24 czerwca 2025 r. wraz z odpisem dla strony przeciwnej, cofnęli w całości zażalenie złożone od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16 listopada 2023 r., sygn. akt V ACa 872/22, oraz wnieśli o stosunkowy zwrot opłaty od zażalenia, a także o umorzenie postępowania w sprawie w całości oraz wzajemne zniesienie kosztów postępowania między stronami.
Pełnomocnik pozwanego w piśmie z 18 lipca 2025 r., w związku z zawarciem ugody pozasądowej, przyłączył się do wniosku powodów o umorzenie postępowania w całości, cofnął wcześniejszy wniosek o zasądzenie kosztów procesu od powodów za wszystkie instancje i wniósł o wzajemne zniesienie kosztów postępowania między stronami.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Za skuteczne należało uznać cofnięcie zażalenia przez powodów. Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c., który w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym znajduje odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., cofnięcie środka odwoławczego obliguje sąd do umorzenia postępowania nim wywołanego.
Czynność cofnięcia środka zaskarżenia, w tym zażalenia do Sądu Najwyższego, wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli (art. 203 § 4 k.p.c. nie ma tu zastosowania – zob. m.in. uchwałę Sądu Najwyższego z 29 maja 2000 r., III CZP 6/00 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 3 września 1998 r. I CKN 820/97, z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16, z 4 lipca 2002 r. I CKN 851/00, z 29 kwietnia 2025 r., III CZ 36/25). W konsekwencji cofnięcie zażalenia uzasadniało umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.Wnioski o umorzenie w całości postępowania w sprawie, jak również o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów całego postępowania, nie mogły zostać rozpoznane przez Sąd Najwyższy, albowiem kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się jedynie do rozpoznania zażalenia oraz orzeczenia o kosztach tego postępowania.
Wnioski dotyczące umorzenia całego postępowania, kosztów procesu oraz zwrotu opłaty od pozwu podlegają rozpoznaniu przez sąd właściwy pierwszej lub drugiej instancji.W przedmiocie wniosku powodów o zwrot uiszczonej opłaty od zażalenia Sąd Najwyższy postanowił przekazać go do Sądu Apelacyjnego w Warszawie jako sądu, który pobrał tę opłatę i jest właściwy do jego rozpoznania, stosownie do art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.
a) ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1144, obecnie – tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 104 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 3941 § 3 oraz art. 39821 k.p.c., uwzględniając zgodne wnioski stron o wzajemne zniesienie kosztów. Dariusz Dończyk (A.G.)[a.ł]