Supreme Court dismisses appeal and costs for filing an inadmissible appeal by an unqualified legal representative.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal and denied costs for the unqualified legal representative. The court held that the appeal was inadmissible because it was filed by a person lacking professional standing and because the correct legal instrument was a notice of no grounds rather than an appeal. Consequently, the representative failed to meet professional standards, precluding any claim for unpaid legal aid costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: An appeal filed by a party without professional standing is inadmissible and cannot be cured, and such a filing by an unqualified representative precludes the award of costs for unpaid legal aid.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 12/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący)SSN Mariusz Załucki (sprawozdawca)SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa M.T.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinieo ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 17 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,zażalenia powódkina postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 1 marca 2022 r. I ACa 625/20, 1. odrzuca zażalenie;
2. oddala wniosek adwokata K.H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 1 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną powódki M.T. od postanowienia tegoż Sądu z 14 stycznia 2022 r., którym odrzucono zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 25 listopada w przedmiocie odrzucenia apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 18 czerwca 2020 r., wydanego w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.Sąd odrzucający skargę wskazał, że w myśl art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje jedynie od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.
Natomiast od orzeczenia w przedmiocie odrzucenia zażalenia w przedmiocie odrzucenia apelacji skarga nie przysługuje. Ponadto skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu ze względu na złożenie jej osobiście przez powódkę, z pominięciem wymagań przewidzianych w art. 871 k.p.c.Powódka – za pomocą pełnomocnika z urzędu - zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem, w którym zarzuciła naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c., polegające na braku wezwania powódki do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu jako bezzasadne.
Przede wszystkim w okolicznościach sprawy zażalenie nie przysługuje. Sąd odrzucający skargę kasacyjną prawidłowo ocenił brak jej dopuszczalności, jak też obowiązek dochowania przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) przy jej wniesieniu. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. podlegają – w zależności od ich charakteru albo zwrotowi bez wezwania do usunięcia braków (art. 130 § 5 k.p.c.), albo - na zasadach ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej - odrzuceniu, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. (skarga kasacyjna) lub na podstawie tych samych przepisów w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. (zażalenie).
Nieusuwalność wady skargi, polegającej na jej wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, która skutkuje koniecznością jej odrzucenia bez możliwości jej sanowania została potwierdzona w licznych judykatach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia SN z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22).Ponadto, postanowienie o odrzuceniu zażalenia nie jest tym, od którego przysługuje skarga kasacyjna - w myśl art. 3981 § 1 k.p.c. Skoro zaś w sprawie nie przysługiwała skarga kasacyjna to niedopuszczalne jest także zażalenie, które zostało wywiedzione w realiach niniejszej sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.Sąd Najwyższy oddalił także wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego od wielu lat utrwalone jest już stanowisko, że czynności pełnomocnika z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienia SN: z 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97, OSNC 1998, nr 3, poz. 40; z 12 lutego 1999 r., II CKN 280/98; z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123; z 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178; z 16 marca 2000 r., I PZ 86/99; z 10 grudnia 2001 r., I PKN 248/01, OSNAPiUS 2002, nr 9, poz. 5; z 20 września 2007 r., II CZ 60/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41; z 20 lipca 2016 r., II CNP 5/16; z 11 stycznia 2017 r., IV CZ 80/16; z 11 stycznia 2017 r., IV CZ 81/16; z 31 stycznia 2018 r., I CZ 146/17; z 6 lutego 2020 r., II CZ 73/19, a także uchwała składu siedmiu sędziów SN z 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 21).Zgodnie z art. 118 § 5 k.p.c. w zw. z art. z art. 3941 § 3 k.p.c. jeżeli adwokat lub radca prawny ustanowiony w sprawie, nie stwierdza podstaw do wniesienia zażalenia, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić na piśmie o tym stronę oraz sąd.
Do zawiadomienia adwokat lub radca prawny dołącza sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Wynika z tego jednoznacznie, że pełnomocnik z urzędu nie powinien wnosić niedopuszczalnego zażalenia, ale sporządzić opinię o braku podstaw do jego wniesienia, a ewentualna wola mocodawcy czy wskazanie w ustanowieniu pełnomocnika dla strony nie ma w tym wypadku decydującego znaczenia.Nie budzi wątpliwości, że wniesienie zażalenia, która podlegało odrzuceniu, ze względu na jego niedopuszczalność, wyklucza przyjęcie, iż pełnomocnik z urzędu dochował należytej staranności przy jego konstruowaniu.
Wniesione przez pełnomocnika zażalenie, jako sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie może być uznane za udzielenie pomocy prawnej, a tym samym zgodnie z utrwalonym już poglądem nie upoważnia go do skutecznego domagania się przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob. postanowienie SN z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, Nr 3, poz. 41). Dlatego także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został oddalony.as