Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 12/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial on acquisition of property due to lack of new circumstances affecting the outcome.

Numero d'incarto III CZ 12/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, upholding the lower court's rejection of the request to reopen the property acquisition case. The appellant argued that newly discovered documents proving his father was persecuted by security organs should have influenced the outcome, but the court found these facts irrelevant to the legal requirements for acquisitive prescription. The court ruled that the manner of possession and the running of the prescription period were already conclusively determined by prior judicial assessments, rendering the new evidence incapable of altering the final result.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A claim for retrial based on new circumstances or evidence is inadmissible if the court finds that such circumstances or evidence could not have influenced the outcome of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisitive prescription retrial procedure new circumstances property ownership security organs persecution possession requirements prescription period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 410 § 1 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c. – skargę uczestnika postępowania K.D.
art. 403 § 2 k.p.c.
podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Uzasadniając ją podał, że dopiero
art. 336 k.c.
Według art. 336 k.c. o posiadaniu i jego postaci – co podkreślił
art. 39818 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
postanowienia (art. 39818 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 410 § 1 k.p.c
art. 410 § 1 k.p.c. – skargę uczestnika postępowania K.D. o wznowienie
art. 403 § 2 k.p.c
podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 336 k.c
nieruchomości. Według art. 336 k.c. o posiadaniu i jego postaci – co podkreślił
art. 3941 § 3 k.p.c
39818 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 122/67
I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz.
I CRN 101/95
154, z dnia 30 maja 1996 r., I CRN 101/95,
II UKN 174/99
Supreme Court dismisses appeal when grounds for retrial are formally cited but factually absent in the complaint's reasoning.
IV CZ 50/05
133, z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, z dnia 24 czerwca
V CZ 70/05
2005 r., V CZ 70/05). W wypadku oparcia skargi o wznowienie podstępowania na
II CO 1/82
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1982 r., II CO 1/82, OSPiKA
wyrok z dnia 8 listopada 2006 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 12/09

POSTANOWIENIE

Dnia 19 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N.

przy uczestnictwie [...]

o zasiedzenie nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 marca 2009 r.,

zażalenia uczestnika K.D.

na postanowienie Sądu Okręgowego w N.

z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w N. odrzucił – na podstawie

art. 410 § 1 k.p.c. – skargę uczestnika postępowania K.D. o wznowienie

postępowania

w

sprawie

zakończonej

prawomocnym

postanowieniem

wymienionego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r. o zasiedzenie nieruchomości.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd Okręgowy w N. – po

rozpoznaniu apelacji wnioskodawcy – zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w

N., oddalające wniosek o zasiedzenie nieruchomości, w ten sposób, że stwierdził,

iż Skarb Państwa – Prezydent Miasta N. nabył przez zasiedzenie z dniem 23 maja

2002 r. własność oznaczonej zabudowanej nieruchomości, położonej N.

Skargę o wznowienie postępowania uczestnik postępowania oprał na

podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Uzasadniając ją podał, że dopiero

dnia 12 sierpnia 2008 r. dowidział się o zgromadzonych w IPN dokumentach

świadczących

o

tym,

że

jego

ojciec

(będący

właścicielem

wymienionej

nieruchomości) z powodu prześladowania przez organy bezpieczeństwa (Urząd

Bezpieczeństwa) nie mógł domagać się wydania bezprawnie zawładniętej przez

Skarb Państwa nieruchomości. W związku z tym wniósł o przeprowadzenie

dowodów z tych dokumentów i z przesłuchania świadków w celu wykazania,

że ojciec był prześladowany przez organy bezpieczeństwa do 1963 r. z powodu

odmowy współpracy z nimi. Zdaniem uczestnika postępowania jego ojciec został

pozbawiony nieruchomości w odwecie za odmowę współpracy z Urzędem

Bezpieczeństwa.

Sąd Okręgowy uznał, że nie zachodzi wskazana przez uczestnika

postępowania podstawa wznowienia postępowania. Podkreślając, że przyjęty

w sprawie o zasiedzenie bieg terminu do zasiedzenia rozpoczął się w maju 1972 r.,

stwierdził, że wskazane w skardze nowe okoliczności i dowody nie mogłyby mieć

wpływu na wynik sprawy. Sąd podkreśl również, że okoliczności, których dotyczą

zawnioskowane

w

skardze

dowody,

były

przedmiotem

oceny

sądów

rozpoznających wniosek o zasiedzenia, w tym także Sądu Najwyższego, i zostały

uznane za niemające istotnego znaczenia w sprawie. Nie bez znaczenie jest też

niekwestionowana przez uczestnika okoliczność, że po roku 1989 ani właściciel

nieruchomości, ani jego spadkobiercy nie podejmowali czynności zmierzających do

odzyskania nieruchomości.

W zażaleniu pełnomocnik powoda, zarzucając, że Sąd Okręgowy na skutek

naruszenia art. 233 i art. 403 § 2 k.p.c. bezpodstawnie uznał, iż nie zachodzi

wskazana podstawa wznowienia postępowania, wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

orzecznictwie

Sądu

Najwyższego

dominuje

pogląd,

że

samo

sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza

oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z jej uzasadnienia

wynika, że podniesiona podstawa nie zachodzi. Taka skarga podlega – na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c. – odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie

wznowienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 1968 r.,

I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154, z dnia 30 maja 1996 r., I CRN 101/95,

OSNC 1996, nr 10, poz. 138, z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNP

2001, nr 4, poz. 133, z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, z dnia 24 czerwca

2005 r., V CZ 70/05). W wypadku oparcia skargi o wznowienie podstępowania na

podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c., badanie, czy zachodzi ustawowa

podstawa wznowienia, obejmuje także ocenę, czy w rozumieniu art. 403 § 2 nowe

okoliczności lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1982 r., II CO 1/82, OSPiKA

1984, nr 2, poz. 27).

Sąd Okręgowy trafnie uznał – wbrew zarzutom skarżącego – że nie zachodzi

przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. podstawa wznowienie postępowania.

Podniesione przez skarżącego zarzuty nie podważają oceny Sądu, że wskazane

w skardze okoliczności faktyczne i środki dowodowe nie mogłyby wpłynąć na wynik

sprawy o zasiedzenie nieruchomości. Dla oceny posiadania i jego postaci nie mają

znaczenia

okoliczności,

w

jakich

Skarb

Państwa

wszedł

we

władanie

nieruchomości. Według art. 336 k.c. o posiadaniu i jego postaci – co podkreślił

także Sąd Najwyższy w uwzględniającym skargę kasacyjną wnioskodawcy wyroku

z dnia 8 listopada 2006 r.– decyduje bowiem wyłącznie sposób władania rzeczą.

Wskazane w skardze okoliczności i środki dowodowe nie mogłyby także wpłynąć

na ocenę biegu terminu do zasiedzenia, ponieważ dotyczą faktów sprzed 1972 r.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39818 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).