Supreme Court dismisses State appeal as inadmissible due to lack of standing and mandatory General Prosecutor representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the State's appeal against a lower court's dismissal of a cassation complaint, ruling it procedurally inadmissible. The State argued that the appeal value threshold was incorrectly applied and that it lacked proper representation, but the Court found the appeal lacked standing because the State must be represented exclusively by the General Prosecutor before the Supreme Court. Consequently, the appeal was dismissed as formally defective due to the absence of the required legal representative.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 3 k.p.c.; Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej: An appeal by the State to the Supreme Court is inadmissible if filed by a non-exclusive representative, as the General Prosecutor holds exclusive standing to represent the State in this jurisdiction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 101/25 POSTANOWIENIE 26 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 czerwca 2025 r. w Warszawiezażalenia Skarbu Państwa-[…] Oddział Regionalny w W.na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiuz 31 marca 2025 r., II WSC 14/25,w sprawie z powództwa P.K.przeciwko Skarbowi Państwa-[…] Oddział Regionalny w W.o zapłatę, odrzuca zażalenie. A.W. UZASADNIENIEPostanowieniem z 31 marca 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Skarbu Państwa – […] Oddziału Regionalnego w W.
Sąd Okręgowy wskazał przy tym, że w sprawach o prawa majątkowe skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.), a ponadto, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski z art. 871 § 1 k.p.c. W przypadku Skarbu Państwa obowiązkowe zastępstwo przed Sądem Najwyższym określone zostało ustawą z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, co znajduje odzwierciedlenie w art. 871 § 3 k.p.c. Tym samym, nie jest dopuszczalne zastępowanie Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przez jakikolwiek inny podmiot.Pozwany, zastępowany przez radcę prawnego, wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, w którym zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 zdanie trzecie k.p.c. poprzez uzależnienie skargi kasacyjnej od wartości przedmiotu sporu.
Zarzucił również naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c., polegające na ustaleniu niedopuszczalności skargi kasacyjnej oraz błędnie uznanie braku kompetencji zgodnie z art. 871 § 3 k.p.c. w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Na mocy art. 3941 § 3 k.p.c. do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1 i 11, art. 3986 § 3, art. 39814, art. 39815 § 1 zdanie pierwsze, art. 39816, art. 39817 i art. 39821. Odpowiednie zastosowanie wskazanych przepisów oznacza, że Sąd Najwyższy odrzuca zażalenie, które podlegało odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca je temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).Na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych.
Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa albo państwowej osoby prawnej jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 grudnia 2016 r. do zadań Prokuratorii Generalnej należy wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przepis art. 871 § 3 k.p.c. należy interpretować w ten sposób, że w sprawach, w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną, czynności podejmowane przed Sądem Najwyższym przez inne podmioty są pozbawione skuteczności również wówczas, gdy Prokuratoria Generalna nie wykonuje w sposób czynny zastępstwa procesowego Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 czerwca 2012 r., IV CSK 154/12 i powołane tam orzecznictwo).
Obejmuje to także czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowane przed sądem powszechnym, takie jak wniesienie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 września 2014 r., II CSK 616/13, z dnia 5 grudnia 2013 r., III CSK 263/13, postanowienie Sądu Najwyższego z 31 sierpnia 2006 r., I CZ 45/06).Niezależnie od tego, że w przeciwieństwie do przedstawionych rozważań Sądu Okręgowego we Wrocławiu, nie obowiązuje już ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dnia 8 lipca 2005 r., lecz nowa ustawa z dnia 15 grudnia 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 2261), należy podkreślić, że rozważania dotyczące wyłącznego zastępstwa Skarbu Państwa przez ten podmiot przed Sądem Najwyższym zachowują swoją aktualność.
W świetle przytoczonych przepisów Skarb Państwa, składając środek zaskarżenia od zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego odrzucającego skargę kasacyjną, powinien być zastępowany przed Sądem Najwyższym przez właściwy i wyłączny podmiot – Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lipca 2023 r., III CZ 25/23). W zakresie dotyczącym tego postępowania skarżący uzyskał wiadomość o takiej konieczności najpóźniej po zapoznaniu się z treścią motywów pisemnych przedstawionych przez Sąd drugiej instancji, co generowało obowiązek po stronie skarżącego przekazania Prokuratorii Generalnej informacji i dokumentów zgromadzonych w sprawie (art. 29 ust. 2 ustawy o PGRP).
Tym samym, zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego przez pozwanego zostało obarczone nieusuwalnym brakiem formalnym w postaci braku zdolności postulacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. A.W.[a.ł] Agnieszka Jurkowska-Chocyk