Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 101/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request, holding appellate court is proper venue for retrial appeals.

Numero d'incarto III CZ 101/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request for a retrial, ruling that the appellate court, not the district court, was the proper authority to hear the appeal. The applicant argued that the district court, which last decided on the merits, should have jurisdiction, citing specific precedents. The court rejected this, affirming that the appellate court independently evaluates the case's substance when dismissing an appeal, making it the correct venue for retrial requests under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 405 ust. 2 k.p.c.; art. 398 § 14 k.p.c.; art. 394 § 1 k.p.c.: The appellate court is the competent authority to hear a request for retrial when it has already adjudicated the merits of the case by dismissing an appeal, as its decision constitutes a substantive review of the first-instance judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request appellate court jurisdiction dismissal of appeal civil procedure code competent authority

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 405 ust. 2 k.p.c.
postępowania w świetle art. 405 zd.
art. 398 § 14 k.p.c.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw.
art. 394 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
spełniają kryteria przewidziane w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UKN 417/98
Supreme Court allows retrial request based on new evidence and corrects jurisdiction to first instance court.
I PZ 47/02
Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial claim due to lack of statutory grounds.
III AO 18/02
2002 r., III AO 18/02, OSNP nr 21/2001, poz.
III CZP 77/04
Supreme Court rules the second instance court is competent for retrial under Art. 403 § 2 CPC when it dismissed the appeal.
IV CO 17/01
200, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01,
III CO 24/03
niepubl., z dnia 22 grudnia 2003 r., III CO 24/03, niepubl., z dnia 21 kwietnia
III CZP 11/04
Supreme Court holds that an appellate court dismissing an appeal is a court ruling on the merits for Article 403 § 2 CPC purposes.
II CKN 807/98
Najwyższego z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 807/98, LEX nr 78214, wyrok Sądu
II CKN 517/98
Najwyższego z dnia 26 października 1999 r., II CKN 517/98, niepubl.,
IV CKN 1312/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1312/00,
IV CZ 98/05

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 101/06

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi Z. R. o wznowienie postępowania

z wniosku W. C.

przy uczestnictwie Z. R. i Gminy B.

oraz z wniosku Z. R.

przy uczestnictwie W. C., Gminy B. i T. C.

o rozgraniczenie zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

w K. z dnia 12 stycznia 2005 r.,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 24 stycznia 2007 r.,

zażalenia uczestniczki Z. R.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 sierpnia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy

w K. odrzucił skargę uczestniczki Z.R. o wznowienie zakończonego prawomocnym

postanowieniem z dnia 12 stycznia 2005 r. postępowania w sprawie II Ca 1…/04 o

rozgraniczenie. W zażaleniu uczestniczka wnosiła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uczestniczka

podniosła,

że

do

rozpoznania

skargi

o

wznowienie

postępowania właściwy powinien być Sąd Rejonowy, jako ten, który ostatni orzekał

co do istoty sprawy, a nie Sąd drugiej instancji, który oddalił apelację. Skarżąca na

poparcie swoich twierdzeń powołała się na postanowienia Sąd Najwyższego z dnia

14 stycznia 1999 r., II UKN 417/98, OSNP nr 6/2000, poz. 254, z dnia 2 lipca

2002 r., I PZ 47/02, OSNP nr 9/2004, poz. 159, postanowienie z dnia 26 lipca

2002 r., III AO 18/02, OSNP nr 21/2001, poz. 1).

Sąd Najwyższy w niniejszym składzie nie podziela stanowiska wyrażonego

w przywołanych orzeczeniach. Przychyla się do dominującego w orzecznictwie

poglądu,

zgodnie

z

którym

charakter

obowiązującego

systemu

środków

odwoławczych jednoznacznie przemawia na rzecz tezy, że sąd drugiej instancji

orzeka co do istoty sprawy zarówno wtedy, gdy zmienia wyrok sądu pierwszej

instancji, jak również wówczas, gdy oddala apelację (zob. uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC nr 12/2005, poz.

200, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01,

niepubl., z dnia 22 grudnia 2003 r., III CO 24/03, niepubl., z dnia 21 kwietnia

2004 r., III CZP 11/04, OSNC nr 12/2004, poz. 206). Sąd odwoławczy rozpoznaje

sprawę merytorycznie i samodzielnie dokonuje oceny prawnej, z ograniczeniem

wynikającym z granic zaskarżenia. Postępowanie przed nim ma zatem nie tylko

charakter kontrolny, ale również rozpoznawczy. Oddalenie apelacji jest efektem

rozpoznania istoty sprawy, w którym, sąd ten daje wyraz swej ocenie zasadności

wyroku sądu pierwszej instancji. Należy zatem uznać, że Sąd drugiej instancji,

który oddalił apelację, był sądem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie

postępowania w świetle art. 405 zd. 2 k.p.c.

Można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia

takich środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy,

a z których

strona

nie

mogła

skorzystać

w

poprzednim

postępowaniu.

Przy badaniu dopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie, podlega

ocenie czy okoliczności faktyczne i środki dowodowe wskazane przez stronę

spełniają kryteria przewidziane w art. 403 § 2 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 807/98, LEX nr 78214, wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 26 października 1999 r., II CKN 517/98, niepubl.,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1312/00,

niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., IV CZ

98/05, niepubl.). Uczestniczka wskazywała na pojawienie się nowych okoliczności

w sprawie oraz wniosła o dopuszczenie następujących dowodów: z pisma

procesowego uczestniczki z dnia 1 października 2004 roku, odnalezionych

fotografii

rodzinnych,

przesłuchania

świadka

T.J.,

przesłuchania

stron,

oświadczenia uczestniczki z dnia 18 lutego 2004 roku, przesłuchania i pisemnego

oświadczenie księdza M. J. Należy zgodzić się z twierdzeniem Sądu Okręgowego,

że wskazane przez uczestniczkę środki dowodowe nie są środkami, z których nie

mogła ona skorzystać w trakcie wcześniejszego postępowaniu. W przypadku

wskazanych przez uczestniczkę okoliczności i środków dowodowych istniała

obiektywna możliwość powołania ich w toku wcześniejszego postępowania.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).

jz