Supreme Court dismisses cassation appeal when appellant fails to prove a change in the subject matter value. The court rejects the claim that the value increased from 37,090 to 55,090 PLN. The decision upholds the appellate court's ruling based on procedural finality. The court emphasizes that the appellant's later assertion does not alter the established value. The judgment relies on the Civil Procedure Code regarding the subject matter of the appeal. The ruling confirms that procedural declarations bind the party unless specific statutory conditions are met. The court finds no grounds to reconsider the value determined in the lower instance. The decision reinforces the importance of consistency in legal proceedings. The appellant's attempt to change the value is deemed insufficient to warrant a new review. The court maintains that the original determination stands without further justification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the claim. The appellant argued that the subject matter value was actually 55,090 PLN, higher than the 37,090 PLN stated in the appeal. The court rejected this claim, noting that the appellant had previously confirmed the lower value and acted without a lawyer at the time of the appeal. The court held that the appellant's later assertion did not constitute a valid change in the subject matter under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 368 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A party's declaration of the subject matter of the appeal binds them unless specific statutory grounds for change exist; a subsequent assertion of a higher value without new evidence or legal basis does not alter the established subject matter.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 101/05
POSTANOWIENIE
Dnia 16 grudnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa J. O.
przeciwko (...) Towarzystwu Ubezpieczeń E.(...) S.A., Przedstawicielstwu w K.
o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia
2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 września
2005 r., sygn. akt I ACa (...),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda
J. O. od wyroku tego Sądu z dnia 24 czerwca 2005 r. wskazując, że wartość przedmiotu
zaskarżenia jest niższa kwoty 50 tys. zł. W zażaleniu powód wnosi o uchylenie
zaskarżonego postanowienia twierdząc, że w rzeczywistości wartość przedmiotu
zaskarżenia wynosi kwotę 55 090 zł, czyli taką jaką podał w skardze kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest, że powód po
wniesieniu przez niego apelacji został wezwany przez Sąd Apelacyjny pismem z dnia 6
stycznia 2005 r. do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Jak wynika z pisma
powoda z dnia 13 stycznia 2005 r. określił on wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji
na kwotę 37 090 zł. Biorąc pod uwagę skomplikowany charakter procesu, który w
znacznym stopniu związany jest z formułowanymi przez powoda roszczeniami i ich
uzasadnieniem, wezwanie Sądu Apelacyjnego doprowadziło do usunięcia wątpliwości,
jakie mogły się w takiej sytuacji pojawić, co do wysokości przedmiotem zaskarżenia.
Trafnie podkreśla Sąd Apelacyjny, że skoro w skardze kasacyjnej powód skarży tylko
częściowo wyrok Sądu Apelacyjnego, to nie można zasadnie przyjąć, aby przedmiot
zaskarżenia w tej skardze był wyższy, skoro nie zaszły przyczyny wskazane w art. 368 §
2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.
Skarżący w zażaleniu ogranicza się jedynie do przedstawienia kolejnej własnej
wersji wysokości przedmiotu zaskarżenia, co nie jest dostatecznym powodem, w świetle
powołanych przepisów, aby uznać że przedmiot ten uległ zmianie. Trudno też podzielić
pogląd wyrażony w uzasadnieniu zażalenia, że powód omyłkowo podał w apelacji
wysokość przedmiotu zaskarżenia, gdyż działa wtedy bez pełnomocnika i dopiero na
etapie składania skargo kasacyjnej dokonał właściwego uściślenia przedmiotu
zaskarżenia. Powód z wykorzystaniem wielu instytucji prawa procesowego prowadził w
rozpoznawanej sprawie, wieloletnie postępowanie przed kolejnymi sądami dając
wielokrotnie dowód, że bardzo dobrze orientuje się w tym na co zezwala mu
ustawodawca. W tej sytuacji brak więc jakichkolwiek przesłanek, aby uznać że nie jest
on związany swoim oświadczeniem jakie złożył w piśmie z dnia 13 stycznia 2005 r.
Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się bezzasadne
Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., orzekł jak
w sentencji.