Supreme Court dismisses appeal as civil court had jurisdiction and appeal value was below statutory threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of her cassation complaint. The appellant argued that the civil court lacked jurisdiction because the claim involved non-material rights, while the lower court correctly applied rules for material claims. The court ruled that since the dispute was purely monetary, the regional court was the proper first-instance judge, and the appeal was inadmissible due to its low value.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 17 ust. 1, 4 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: The civil court is competent for purely monetary claims, and cassation appeals in such cases are inadmissible if the subject matter value falls below the statutory threshold.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 10/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)SSN Anna OwczarekSSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. K.przeciwko W. K.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2015 r.zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 4 grudnia 2014 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwaną jako niedopuszczalną. Wskazał, że w sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność skargi kasacyjnej wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 4.500 zł i nie przekracza ustawowego progu. W zażaleniu pozwana wniosła o „stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia” i „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania”. Zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu wskazała, że postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W myśl art. 17 pkt 1 k.p.c. sąd okręgowy rozpoznaje jako właściwy rzeczowo sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe.
Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06). W niniejszej sprawie powódka dochodziła jedynie roszczenia pieniężnego (zapłaty kwoty 4.500 zł), a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd rejonowy jako sąd pierwszej instancji. Wbrew zatem twierdzeniu żalącej sprawa została rozpoznana przez sąd rzeczowo właściwy (art. 17 pkt 4 k.p.c.).
Niewątpliwie sprawa miała także charakter majątkowy.Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.500 zł. Odrzucenie skargi kasacyjnej było zatem uzasadnione.Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c.