Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 10/11 Generato dall'IA

Supreme Court vacates appeal court costs ruling due to lack of statutory basis and reasoning under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 10/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court vacated the lower court's decision on litigation costs because the appellate court failed to provide a specific legal basis or detailed reasoning for its ruling. The defendants argued that the lower court violated procedural requirements by merely citing Article 100 of the Civil Procedure Code without explaining the scope of the appeal or the actual expenses incurred. The court held that such a lack of justification prevents proper appellate review and mandates remanding the case for a properly reasoned decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 328 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c. – An appellate court's decision on litigation costs is invalid if it lacks a specific statutory basis and detailed reasoning regarding the scope of the appeal and expenses, as this prevents effective appellate control.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs appellate review lack of reasoning statutory basis Civil Procedure Code remand for retrial procedural defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 328 § 2 k.p.c.
100 oraz art. 328 § 2 w związku z art.
Art. 394 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c. – jest możliwa tylko wówczas, gdy sąd wyższej instancji zna
Art. 398 § 1 k.p.c.
(art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c. – jest możliwa tylko wówczas, gdy sąd wyższej instancji zna
art. 361 k.p.c
328 § 2 w związku z art. 361
art. 3941 § 1 k.p.c
art. 3941 § 1 k.p.c. – jest możliwa tylko wówczas, gdy sąd wyższej instancji zna
art. 328 § 2 k.p.c
100 oraz art. 328 § 2 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c
328 § 2 w związku z art. 391 § 1
art. 100 k.p.c
powołania art. 100 k.p.c., nie wskazując motywów swego rozstrzygnięcia,
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.; por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
C.III. 1061/45
1946 r., C.III. 1061/45, „Państwo i Prawo” 1945, nr 5-6, s.
C.III. 116/34
1935 r., C.III. 116/34, „Głos Adwokatów” 1936, nr 3, s.
C.III. 616/34
1935 r., C.III. 616/34, Zb.Urz.
C.III. 1156/34
C.III. 773/34
z dnia 26 kwietnia 1935 r., C.III. 773/34, Zb.Urz.
C.III. 950/34
I PKN 498/00
Supreme Court quashes labor dispute verdict for failure to explain legal basis and assess evidence properly.
V CZ 7/10
Supreme Court quashes appeal court costs ruling due to lack of legal reasoning and statutory basis.
I CZ 55/10
Supreme Court quashes appeal costs ruling due to lack of factual reasoning under Civil Procedure Code Art. 100.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 10/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko B. K. i M. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 marca 2011 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Okręgowego w T.

z dnia 21 października 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie (pkt 3 wyroku) i w tym

zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w T. do

ponownego

rozpoznania

oraz

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

orzeczenia

o

kosztach

Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Sąd Okręgowy w T. – po rozpoznaniu apelacji obu stron, ale tylko w uwzględnieniu apelacji powódki – zmienił

zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B. w części uwzględniającej powództwo

i orzekającej o kosztach w ten sposób, że zasądził solidarnie od pozwanych na

rzecz powódki kwotę 7 839,71 zł z odsetkami oraz kwotę 2300 zł tytułem

częściowego

zwrotu

kosztów

procesu.

Oddalając

apelację

pozwanych,

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanych na rzecz powódki kwotę 855 zł tytułem

zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Pozwani w zażaleniu zakwestionowali orzeczenie o kosztach postępowania

apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 100 oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kontrola instancyjna – w tym wypadku kontrola dokonywana przez Sąd

Najwyższy w ramach postępowania zażaleniowego zainicjowanego na podstawie

art. 3941 § 1 k.p.c. – jest możliwa tylko wówczas, gdy sąd wyższej instancji zna

podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia oraz przesłanki i motywy przyjęte

przez sąd, który wydał to orzeczenie, lub może je łatwo wysnuć na podstawie

całokształtu okoliczności (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia

1946 r., C.III. 1061/45, „Państwo i Prawo” 1945, nr 5-6, s. 219). W związku z tym

w judykaturze przyjmuje się, że brak uzasadnienia albo jego rażące luki stoją na

przeszkodzie kontroli instancyjnej i na ogół powodują konieczność uchylenia

zaskarżonego orzeczenia (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 29 marca

1935 r., C.III. 116/34, „Głos Adwokatów” 1936, nr 3, s. 101, z dnia 29 marca

1935 r., C.III. 616/34, Zb.Urz. 1935, poz. 437 lub z dnia 4 listopada 1936 r., C.III.

1156/34, OSP 1936, poz. 152).

Przyjmuje się również, że samo powołanie przepisu będącego podstawą

orzeczenia albo powtórzenie jego treści z reguły nie odpowiada wymaganiom art.

328 § 2 k.p.c. i nie pozwala na dokonanie wszechstronnej kontroli instancyjnej.

Jest tak szczególnie wtedy, gdy przepis będący podstawą rozstrzygnięcia posługuje

się znamionami ocennymi i niedookreślonymi, co wymaga od sądu szczegółowej

motywacji podjętej decyzji procesowej (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego

z dnia 26 kwietnia 1935 r., C.III. 773/34, Zb.Urz. 1936, poz. 96 i z dnia 24 maja

1935

r.,

C.III.

950/34,

„Przegląd

Sądowy”

1936,

poz.

oraz

wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2001 r., I PKN 498/00, OSNP 2003, nr 9,

poz. 222).

Przedstawione poglądy należy odnieść także do uzasadniania rozstrzygnięć

o kosztach

postępowania,

co

Sąd

Najwyższy

podkreślił,

stwierdzając,

że niewskazanie podstawy prawnej oraz motywów, którymi kierował się sąd drugiej

instancji

orzekając

o

kosztach

postępowania,

oznacza,

iż

uzasadnienie

nie odpowiada wymaganiom przewidzianym w art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1

k.p.c. (postanowienie z dnia 25 lutego 2010 r., V CZ 7/10, OSNC-ZD 2010, nr D,

poz. 104).

W tym stanie rzeczy, skoro Sąd Okręgowy ograniczył się wyłącznie do

powołania art. 100 k.p.c., nie wskazując motywów swego rozstrzygnięcia,

a w szczególności nie rozważając zakresu uwzględnienia roszczenia (apelacji) oraz

wysokości poniesionych przez strony wydatków, należało orzec jak w sentencji

(art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.; por. także postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 5 listopada 2010 r., I CZ 55/10, niepubl.).