Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 10/09 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal dismissal for failure to clarify scope and payment of court fees.

Numero d'incarto III CZ 10/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision dismissing the plaintiffs' appeal due to an incorrect valuation of the subject matter. The plaintiffs filed an appeal covering the entire first-instance judgment but paid court fees based on a lower partial amount, creating a discrepancy between the scope of challenge and the fee paid. The court ruled that the appellate judge failed to properly clarify the scope of the appeal and the nature of the disputed claims before dismissing it, violating procedural requirements for correcting such defects.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 130 § 3 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c.: When an appeal's scope of challenge does not match the paid court fees or the claimed amount, the appellate court must clarify the scope and the nature of the disputed claims before dismissing the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
scope of appeal court fees valuation procedural defect clarification of appeal partial appeal dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 130 § 3 k.p.c.
powodowie zarzucili naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c., art.
Art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c.
jego środka odwoławczego (art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c.).
Art. 398 § 16 k.p.c.
Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 w zw.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi
art. 1302 § 3 k.p.c
powodowie zarzucili naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c., art.
art. 373 k.p.c
1302 § 3 k.p.c., art. 373 k.p.c., art.
art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c
370 i art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
W takiej sytuacji nie ma wprawdzie zastosowania art. 130 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
w zw. z art. 370 k.p.c. termin ma być „odpowiedni”, a ustawodawca w art. 130 § 1
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 10/09

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa U.Ż. i W.Ż.

przeciwko M.P. i T.S.

przy interwencji ubocznej po stronie pozwanych A.S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 marca 2009 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt [...],

uchyla punkty 1 i 3 zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

wydanym

na

rozprawie

w

dniu

23 października 2008 r. Sąd Apelacyjny 1/ odrzucił apelację powodów, 2/ oddalił

zażalenie pozwanych i interwenienta ubocznego, 3/ zasądził od powodów na rzecz

pozwanych oraz interwenienta ubocznego koszty postępowania odwoławczego.

Uzasadniając orzeczenie o odrzuceniu apelacji Sąd Apelacyjny wskazał,

że powodowie zgłosili w pozwie roszczenia pieniężne w wysokości 181 593 zł,

żądając zasądzenie łącznie takiej kwoty odszkodowania za kilka szkód, oraz

żądanie zobowiązania pozwanych do wykonania na swój koszt określonych

w pozwie prac. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo w całości i zasądził od

powodów na rzecz pozwanych i interwenienta ubocznego koszty procesu.

Powodowie w apelacji wniesionej przez radcę prawnego, wskazali,

że zaskarżają wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, określili wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 86 074,17 zł i uiścili opłatę sądową od apelacji

w wysokości 4 304 zł należną od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wnosili o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez

zasądzenie na ich rzecz kwoty 86 074,17 zł z odsetkami i kosztami procesu

ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania.

Na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 października 2008 r. pełnomocnik

pozwanych sprecyzował, że w zakresie roszczenia pieniężnego zaskarżył wyrok co

do kwoty 86 074,17 zł, niemniej żąda również uchylenia wyroku w całości, a w razie

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania powodowie będą podtrzymywać

również żądania niepieniężne, które Sąd oddalił, z czym się nie zgadzają.

W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny stwierdził, że gdyby analiza treści

apelacji powodów co do zakresu zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji,

a także tego jak daleko sięgają jej żądania, budziła jakiekolwiek wątpliwości,

to zostały one rozwiane przez pełnomocnika powodów na rozprawie apelacyjnej

w dniu 23 października 2008 r., bowiem z jego oświadczenia wynikało, że wyrok

został zaskarżony w całości, to jest co do oddalonego roszczenia pieniężnego

w kwocie 181 593 zł i oddalonych roszczeń niepieniężnych. W tym stanie rzeczy

Sąd Apelacyjny uznał, że pełnomocnik błędnie określił w apelacji wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 86 074,17 zł, gdyż wartość ta wynosi co najmniej

181 593

zł,

bez

wliczenia

wartości

dwóch

roszczeń

niepieniężnych.

Uiszczona opłata od apelacji w kwocie 4 304 zł jest zatem zaniżona, bowiem

opłata stosunkowa tylko od oddalonego roszczenia pieniężnego wynosi 9 080 zł.

Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art.130 2 § 3 k.p.c. odrzucił

apelację.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, obejmującym jego punkty 1 i 3,

powodowie zarzucili naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c., art. 373 k.p.c., art. 368 § 1 pkt

1 i § 2 k.p.c. oraz art. 158 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Wnosili o uchylenie punktów 1 i 3

zaskarżonego postanowienia oraz obciążenie pozwanych solidarnie kosztami

postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodzić się trzeba z Sądem Apelacyjnym, że wskazany w apelacji powodów

zakres zaskarżenia nie był zgodny z podaną wartością przedmiotu zaskarżenia ani

wnioskami apelacyjnymi. Jednakże nawet pobieżna analiza uzasadnienia apelacji

pozwalała na przyjęcie, że przedmiotem zaskarżenia jest tylko orzeczenie

o oddaleniu roszczeń pieniężnych w kwocie 86 074,17 zł, a więc wyrok Sądu

pierwszej instancji został zaskarżony tylko w części obejmującej oddalenie

powództwa w zakresie tej kwoty.

Jeżeli jednak Sąd Apelacyjny uznał, że zachodzą w tym zakresie

wątpliwości, powinien zastosować obowiązującą w takich przypadkach procedurę

przewidzianą w art. 373 w zw. z art. 370 i art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c. Obowiązany był

zatem wezwać pełnomocnika powodów do sprecyzowania zakresu zaskarżenia,

wyznaczając mu odpowiedni termin sądowy, pod rygorem odrzucenia apelacji.

W takiej sytuacji nie ma wprawdzie zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. i oznaczony

w nim termin (porównaj uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2008 r.

III CZP 7/08, dotychczas nie publ.), jednak ponieważ wyznaczony w trybie art. 373

w zw. z art. 370 k.p.c. termin ma być „odpowiedni”, a ustawodawca w art. 130 § 1

k.p.c. za taki termin do usunięcia braków pisma procesowego uznał termin

tygodniowy, zwyczajowo również do usunięcia braków apelacji wyznaczany jest ten

termin. W takim samym trybie Sąd Apelacyjny powinien także ewentualnie

wyjaśnić, jeżeli miał wątpliwości, co składa się na zaskarżoną kwotę 86 074,17 zł,

czy roszczenia niepieniężne miały charakter alternatywny czy kumulatywny i jaką

wartość.

Odrzucenie

apelacji byłoby dopuszczalne

dopiero

wówczas,

gdyby

pełnomocnik powodów nie usunął w zakreślonym terminie wskazanych mu braków

jego środka odwoławczego (art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c.).

Nie było podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia także z tego

powodu, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, jeżeli strona

reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika dochodzi kilku przedmiotowo

odrębnych roszczeń, a uiści opłatę apelacyjną tylko od jednego z nich, należy

nadać bieg apelacji w części dotyczącej opłaconego roszczenia, a tylko

w pozostałym zakresie apelację odrzucić (porównaj miedzy innymi postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r. III CZ 94/06, OSNC-ZD 2008/1/12).

Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi

Apelacyjnemu

rozstrzygnięcie

o

kosztach

w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

postępowania

zażaleniowego