Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 1/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against acquittal of first-instance judgment on acquisition of title due to proper reasoning.

Numero d'incarto III CZ 1/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to quash the Regional Court's judgment on acquisition of title. The appellant argued the lower court failed to examine the merits, but the Supreme Court found the first-instance judgment contained a clear list of established facts and a legal assessment of the acquisition requirements. Consequently, the court determined the essence of the case was properly adjudicated, rendering the appeal under Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code unfounded.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.: The Supreme Court quashes a lower court decision quashing a first-instance judgment if the first-instance judgment contains established facts and a legal assessment of the case's essence, thereby proving the essence of the case was properly adjudicated.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisition of title Civil Procedure Code essence of the case quashing of judgment legal reasoning appeal dismissal procedural review impugnabilità della decisione di rinvio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 1, 4 and 6 k.p.c.
F., która zarzuciła naruszenie art. 386 § 1, 4 i 6 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się zasadne.
Art. 398 § 15 k.p.c.
nie było uzasadnione.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 w zw.
Art. 394 § 11 and 3 k.p.c.
z art. 3941 § 11 i 3 oraz art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
3941 § 11 i 3 oraz art. 13 § 2 k.p.c., a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
13 § 2 k.p.c., a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 398 § 2 k.p.c.
nie było uzasadnione.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 w zw.
art. 386 § 4 k.p.c
postanowienie SN z 22 września 2021 r., IV CSK 154/21).Natomiast przesłankę nierozpoznania istoty sprawy, wymienioną w art. 386 § 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
3941 § 11 i 3 oraz art. 13 § 2 k.p.c., a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art.
art. 108 § 2 k.p.c
13 § 2 k.p.c., a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c.
art. 394¹ § 3 k.p.c
398²¹ k.p.c., art. 394¹ § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5377/22
postanowienia SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5377/22; z 7 grudnia 2022 r., III PSK 17/22 oraz wyrok SN z 4 lutego 2021 r., II USKP 12/21).
postanowienia SN z 7 grudnia 2022 r., III PSK 17/22
wyrok SN z 4 lutego 2021 r., II USKP 12/21
postanowienia SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5377/22; z 7 grudnia 2022 r., III PSK 17/22 oraz wyrok SN z 4 lutego 2021 r., II USKP 12/21).
postanowienie SN z 22 września 2021 r., IV CSK 154/21
postanowienie SN z 22 września 2021 r., IV CSK 154/21).Natomiast przesłankę nierozpoznania istoty sprawy, wymienioną w art.
postanowienia SN z 16 lipca 2024 r., III CZ 26/24
postanowienia SN z 16 lipca 2024 r., III CZ 26/24; z 14 czerwca 2024 r., III CZ 84/24; z 19 kwietnia 2024 r., III CZ 220/23 oraz z 25 stycznia 2024 r., III CZ 221/23).
postanowienia SN z 14 czerwca 2024 r., III CZ 84/24
postanowienia SN z 19 kwietnia 2024 r., III CZ 220/23
postanowienia SN z 25 stycznia 2024 r., III CZ 221/23
I CSK 5377/22
Supreme Court dismissed cassation appeal on grounds of settled legal doctrine regarding flawed reasoning impact.
IV CSK 154/21
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 1/24 POSTANOWIENIE 21 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 sierpnia 2024 r. w Warszawie‎zażalenia A. F.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie‎z 26 października 2023 r., I 1 Ca 114/23,‎w sprawie z powództwa J. F.‎przeciwko A. F.‎o zasiedzenie, uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Koninie do ponownego rozpoznania, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Koninie uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Słupcy z 20 grudnia 2022 r., wydane w sprawie z wniosku J. F. o zasiedzenie i przekazał sprawę temuż Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy ocenił, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zostało sporządzone w sposób nienadający się do weryfikacji, a zatem istota sprawy nie została rozpoznana. Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego przez uczestniczkę postępowania A.

F., która zarzuciła naruszenie art. 386 § 1, 4 i 6 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się zasadne. Należy podkreślić, że pisemne uzasadnienie orzeczenia sądowego stanowi jedynie materializację przyczyn decyzji podjętej przez sąd po rozpoznaniu sprawy, sporządza się je już po rozpoznaniu sprawy (zob. np. postanowienia SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 5377/22; z 7 grudnia 2022 r., III PSK 17/22 oraz wyrok SN z 4 lutego 2021 r., II USKP 12/21). Oznacza to, że niezamieszczenie określonego elementu rozumowania, bądź uwzględnienie go w lakoniczny sposób w uzasadnieniu wyroku nie świadczy samo w sobie o tym, że dany element nie został przez sąd uwzględniony w procesie decyzyjnym (zob. postanowienie SN z 22 września 2021 r., IV CSK 154/21).Natomiast przesłankę nierozpoznania istoty sprawy, wymienioną w art. 386 § 4 k.p.c. należy odnosić do zakresu samego procesu decyzyjnego sądu.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem SN, przesłankę tę uważa się za spełnioną, jeśli rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji nie odnosi się do tego, co było przedmiotem sprawy, gdy sąd zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów strony, bezpodstawnie przyjmując, że istnieje przesłanka materialnoprawna lub procesowa unicestwiająca roszczenie (zob. m.in. postanowienia SN z 16 lipca 2024 r., III CZ 26/24; z 14 czerwca 2024 r., III CZ 84/24; z 19 kwietnia 2024 r., III CZ 220/23 oraz z 25 stycznia 2024 r., III CZ 221/23).

Przesłanka nierozpoznania istoty sprawy nie może być też wykladana rozszerzająco, ponieważ uchylenie orzeczenia sądu I instancji stanowi wyjątek od przyjętego w polskim prawie procesowym modelu apelacji pełnej. W niniejszej sprawie, wbrew stanowisku Sadu odwoławczego, uzasadnienie Sądu I instancji zawierało listę faktów ustalonych w sprawie wraz z odniesieniem do konkretnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a także ocenę prawną istoty sprawy, czyli spełnienia przesłanek wymaganych do stwierdzenia zasiedzenia. Sąd Rejonowy doszedł do wniosku, że w sprawie nie ziściła się przesłanka samoistności posiadania wnioskodawcy.

W ocenie Sądu Najwyższego zatem uzasadnienie postanowienia Sądu Rejonowego w Słupcy świadczy o rozpoznaniu istoty sprawy, a zatem uchylenie tego orzeczenia na mocy art. 386 § 4 k.p.c. nie było uzasadnione.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 w zw. z art. 3941 § 11 i 3 oraz art. 13 § 2 k.p.c., a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 394¹ § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.[SOP][ms] ‎