Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSP 1/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses delay complaint filed after final judgment as procedurally inadmissible.

Numero d'incarto III CSP 1/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint alleging judicial delay regarding a social security disability pension case. The applicant argued that the proceedings were excessively prolonged, but the court noted the delay complaint was filed after the cassation appeal had already been rejected. The court ruled that such complaints must be lodged during the ongoing proceedings to urge the court to act, making a post-judgment filing procedurally inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania sądowego jest niedopuszczalna, jeśli wniesiona została po ostatecznym zakończeniu postępowania w danej sprawie.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial delay complaint procedural inadmissibility post-judgment filing social security pension Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c., ponieważ nie spełniała ona wymagań określonych w art.
art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c.
Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r. (art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 5
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 5
§ 28 ust. 2 regulaminu Sądu Najwyższego
zgodnie § 28 ust. 2 regulaminu Sądu Najwyższego (M.P.
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 3986 § 2 k.p.c., ponieważ nie spełniała ona wymagań określonych w art.
art. 397 § 2 k.p.c
Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r. (art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 5

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III SPP 9/06 niepubl.
I UK 303/05
przed Sądem Najwyższym w sprawie I UK 303/05

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSP 1/06

POSTANOWIENIE

Dnia 7 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku B. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych,

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 czerwca 2006 r.,

skargi B. S. na przewlekłość postępowania

przed Sądem Najwyższym w sprawie I UK 303/05

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pełnomocnik B. S. w skardze z dnia 21 kwietnia 2006 r. na naruszenie

prawa

strony

do

rozpoznania

sprawy

w postępowaniu

sądowym

bez

nieuzasadnionej zwłoki, nadanej w polskiej placówce pocztowej operatora

publicznego w dniu 25 kwietnia 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie),

domagał się stwierdzenia, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, doszło do

przewlekłości postępowania sądowego, wydania zalecenia rozpoznania sprawy

w oznaczonym terminie oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej

kwoty 10 000 zł.

W uzasadnieniu skargi podał, że B. S. wiosła odwołanie do Sądu

Okręgowego w K. od wydanej w 2002 r. decyzji ZUS odmawiającej przyznania jej

renty. Po kilku latach postępowania sądowego, prowadzonego z kilkumiesięcznymi

przerwami między rozprawami, wyrok oddalający odwołanie zapadł dnia 16

stycznia 2004 r., a orzeczenie oddalające apelację – dnia 26 kwietnia 2005 r. W

sprawie pozostaje – zdaniem pełnomocnika skarżącej – nierozpoznana skarga

kasacyjna, wniesiona dnia 15 lipca 2005 r.

Wymieniona

skarga

kasacyjna

została

zarejestrowania

w

Sądzie

Najwyższym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych pod

sygnaturą I UK 303/05. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2006 r. –

jak wynika z przytoczonych akt sprawy – odrzucił tę skargę kasacyjną na podstawie

art. 3986 § 2 k.p.c., ponieważ nie spełniała ona wymagań określonych w art. 398 4

§ 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznania skargi strony, której prawo do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek

działania lub bezczynności sądu reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.

o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, dalej: ustawa).

Z art. 2 ustawy wynika, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, iż

w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej

sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych

i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, przy czym dla

stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy

w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez

sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 5

ust. 1 ustawy skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania wnosi się w toku

postępowania w sprawie. Sądem właściwym do jej rozpoznania jest sąd przełożony

nad sądem, przed którym toczy się postępowanie; jeżeli skarga dotyczy

przewlekłości przed sądem apelacyjnym albo Sądem Najwyższym – właściwy do jej

rozpoznania jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 1 i 2 ustawy).

Z przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że skargę na naruszenie

prawa

strony

do

rozpoznania

sprawy

w

postępowaniu

sądowym

bez

nieuzasadnionej zwłoki wnosi się w czasie trwającego postępowania sądowego,

a nie po jego ostatecznym zakończeniu. Inaczej mówiąc, celem skargi nie jest

stwierdzenie przewlekłości, jaka wystąpiła w zakończonym już postępowaniu

sądowym, lecz spowodowanie podjęcia przez sąd, przed którym postępowanie

w sprawie

jeszcze

się

toczy

i

jest

dotknięte

przewlekłością,

działań

zapobiegających dalszej przewlekłości postępowania. Skarga na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki ma bowiem w istocie służyć do wydania sądowi rozpoznającemu sprawę

zaleceń sprzyjających sprawności toczącego się postępowania. To oznacza,

że może ona być wniesiona jedynie w czasie toczącego się

postępowania

sądowego. Skarga złożona po ostatecznym zakończeniu postępowania w sprawie

jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III SPP 9/06 niepubl.)

W świetle powyższego rozpoznawaną skargę – w zakresie dotyczącym

postępowania przed Sądem Najwyższym – należało odrzucić, ponieważ została

ona wniesiona po zakończeniu postępowania kasacyjnego postanowieniem Sądu

Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006r. (art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 5

ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy). Sąd Najwyższy Izba Cywilna nie jest natomiast –

zgodnie § 28 ust. 2 regulaminu Sądu Najwyższego (M.P. z 2003 r. Nr 57, poz. 898

ze zm.) – właściwy do rozpoznania skargi w pozostałym zakresie.

Z

przedstawionych

postanowienia.

jz

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

sentencji