Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 97/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as legal issue regarding over-limit medical services is already clarified in precedent.

Numero d'incarto III CSK 97/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the National Health Fund's cassation appeal against a lower court ruling. The appellant argued that Article 19 of the Healthcare Services Act was unclear regarding over-limit services, but the Court found this legal question already resolved by existing case law. Consequently, the Court determined the appeal lacked grounds for admission under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 19 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised has already been clarified in established case law, even if the appellant proposes an alternative interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal over-limit services legal clarification precedent binding healthcare reimbursement statutory interpretation admission criteria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 19 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
W niniejszej sprawie Narodowy Fundusz Zdrowia złożył skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na istnienie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości - art. 19 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 97/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa H. sp. z o.o. w P.‎przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia Świętokrzyskiemu Oddziałowi Wojewódzkiemu w Kielcach‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt I ACa 866/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie Narodowy Fundusz Zdrowia złożył skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na istnienie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości - art. 19 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Podnosił, że podmiot w zakresie świadczeń ponadlimitowych należy traktować tak, jakby nie zawarł umowy z NFZ. Skarga kasacyjna zawiera cały szereg argumentów wspierających to stanowisko. Zgodzić się należy ze skarżącym, że brzmienie art. 19 jest niejasne i prima facie mogłoby uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jednakże, co przyznaje sam skarżący, kwestia ta została już wyjaśniona w orzecznictwie sądowym, w tym Sądu Najwyższego. Inaczej, niż twierdzi skarżący, Sądy dokonały wykładni art.

19. Jeżeli bowiem Sąd Najwyższy wyraźnie w uzasadnieniach swoich orzeczeń stwierdzał, że odpłatność za świadczenia ponadlimitowe nie jest uregulowana, to tym samym stwierdzał przecież, że znajduje się poza hipotezą normy wyrażonej w art. 19 i norma ta nie znajduje do nich zastosowania. Wskazany w skardze kasacyjnej problem prawny, choć istniejący, należy uznać za éclairé, a więc już wyjaśniony w orzecznictwie. Podane przez skarżącego w skardze argumenty, choć silne, nie przemawiają za nietrafnością dotychczasowego stanowiska - pokazują jedynie alternatywne względem niego stanowisko, które da się obronić na tle brzmienia regulacji normatywnej.

Przyjęcie ad casum któregokolwiek z tych stanowisk nie stanowiłoby zatem naruszenia zasad sztuki prawniczej. Dodać jednak trzeba, że za stanowiskiem przyjmowanym przez Sąd Najwyższy przemawia zasada dobra pacjenta. Gdyby bowiem świadczeniodawcy mieli uzyskiwać wyłącznie pokrycie kosztów poniesionych przy świadczeniach ponadlimitowych, do czego sprowadza się stanowisko NFZ, to byliby zmuszani do działalności charytatywnej, a tego nie można od nich oczekiwać. W konsekwencji można by przypuszczać, że czasem nawet do przetrwania w największym możliwym stopniu staraliby się takich świadczeń nie wykonywać, co oczywiście byłoby ze szkodą dla pacjentów.

Podsumowując, skoro postawiony problem prawny został już wyjaśniony w orzecznictwie, a skarżący w skardze nie wykazał, że ugruntowana wykładnia jest błędna, to brak podstaw do przyjęcia skargi do rozpoznania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n