Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet admissibility requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a former spouse against a notarial entry of fractional co-ownership following a divorce. The appellant argued that the divorce judgment alone justified the entry, but the court found the appeal inadmissible because it failed to demonstrate a serious legal question requiring interpretation. Consequently, the court rejected the appeal and ordered the appellant to pay the procedural costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to identify a serious legal question or prove the necessity of interpreting specific provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 91/19 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.przy uczestnictwie P.K. i I.K.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki I.K. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 26 lutego 2018 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestniczki I.K. na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240,- (dwieście czterdzieści) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki I. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 października 2017 r., którym utrzymany został w mocy - dokonany na wniosek Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. – wpis referendarza sądowego do księgi wieczystej nieruchomości, jako jej współwłaścicieli w udziałach po 1/2 części I. K. i P. K., w miejsce tych samych osób jako właścicieli na prawach własności majątkowej małżeńskiej. Był to wynik rozwiązania małżeństwa uczestników postępowania przez rozwód, co jak wskazał Sąd Rejonowy jest wystarczające do wpisu w księdze wieczystej współwłasności w częściach ułamkowych.
Z powołaniem się na orzecznictwo Sądu Najwyższego stanowisko to poparł Sąd Okręgowy, oddalając apelację uczestniczki.W skardze kasacyjnej uczestniczka zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 31 ust. 1 i 2 u.k.w.h. przez błędną wykładnię, że wyrok sądu w sprawie orzeczenia rozwodu stanowi wystarczającą podstawę do wpisu własności w księdze wieczystej w częściach ułamkowych w miejsce wspólności majątkowej małżeńskiej, oraz art. 43 k.r.o. przez błędną wykładnię, że z chwilą zapadnięcia wyroku rozwodowego powstaje rozdzielność majątkowa w częściach równych z mocy prawa.
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i jego zmianę w ten sposób, że oddala się wniosek o wpis w księdze wieczystej, względnie po uchyleniu tego orzeczenia następuje przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawca Skarb Państwa Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o odmowę przyjęcia skargi, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak przesłanek określonych w art. 3981 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne oraz na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.
Zagadnienie prawne ma polegać na pytaniu, „czy z chwilą rozwodu pomiędzy byłymi małżonkami powstaje własność w częściach ułamkowych po 1/2 udziałów oraz, czy wyrok rozwodowy umożliwia wpis w księdze własności współwłasności w częściach ułamkowych po 1/2, czy stanowi wyłączną podstawę do wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej o niezgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym”. Po tych słowach nastąpiło w uzasadnieniu wniosku przedstawienie własnego stanowiska i jak trafnie się wskazuje w odpowiedzi na skargę, nie jest nawet podjęta próba wykazania, na gruncie orzecznictwa Sądu Najwyższego, że takie zagadnienie powstało, pomijając oczywisty błąd w treści pytania, gdyż rozwód nie następuje między byłymi małżonkami.
Niemniej, wbrew utrwalonemu i znanemu od lat stanowisku Sądu Najwyższego oraz doktryny, jak powinno się sformułować zagadnienie prawne, żeby odpowiadało przesłankom z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to we wniosku nic takiego się nie znajduje. Ponadto, skarżący we wniosku odwołuje się do przepisów, które nie stanowią podstaw skargi kasacyjnej, jak art. 46 k.r.o. i art. 567 § 3 k.p.c. Nie przeprowadzona została żadna dyskusja na temat zgłoszonych wątpliwości ani nie wykazana potrzeba wykładni przepisów, które miałyby znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wywoływały wątpliwości interpretacyjne (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Skarga silnie bazuje na postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1998 r. w sprawie II CKN 177/97 (OSP 1998, nr 10, poz. 168), tymczasem jest wyrażony w nim dawniejszy, jednorazowy i odosobniony pogląd. Rozstrzygnięcia problemu, o który chodzi w rozpoznawanej sprawie należy poszukiwać w uchwałach Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2001 r. III CZP 16/01 (OSNC 2002, nr 1, poz.
4) i z dnia 17 kwietnia 2015 r. III CZP 9/15 (OSNC 2016, nr 4, poz. 41). Wynika z nich, że prawomocny wyrok orzekający rozwód może być podstawą wpisu w księdze wieczystej współwłasności w częściach ułamkowych na rzecz byłych małżonków. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 3984 § 2 k.p.c.Wobec nie spełnienia przesłanek wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aj