Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 62/15 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for theoretical legal question and lack of clear legal issue under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 62/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's reduction of damages. The plaintiff argued that the established legal interpretation of Article 5 of the Civil Code regarding limitation periods had changed, but the court found the legal question insufficiently substantiated and merely theoretical. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised is theoretical, insufficiently substantiated, or does not constitute a clear violation of the law requiring a change in precedent.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal theoretical legal question insufficient legal substantiation limitation of action judicial discretion damages

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 2 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), odstępując, ze względu na trudną sytuację życiową powódki, od obciążania jej kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
102 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
art. 5 k.c
Wyrok Sądu drugiej instancji zaskarżyła powódka, wskazując w skardze kasacyjnej na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy ugruntowane stanowisko orzecznictwa dotyczącego przesłanek zastosowania art. 5 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 62/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa B. S. ‎przeciwko P. S.A. w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt I ACa 751/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 września 2014 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 marca 2014 r., obniżając zasądzone przez Sąd pierwszej instancji kwoty zasądzone z tytułu zadośćuczynienia oraz odszkodowania. Wyrok Sądu drugiej instancji zaskarżyła powódka, wskazując w skardze kasacyjnej na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy ugruntowane stanowisko orzecznictwa dotyczącego przesłanek zastosowania art. 5 k.c. w odniesieniu do zarzutu przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym uległo zmianie.

Wskazała również, że skarga jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne nie zostało dostatecznie uzasadnione ani precyzyjnie sformułowane. Skarżąca przyznała, że judykatura w omawianym zakresie jest ugruntowana, więc postawienie w istocie teoretycznego pytania, czy „zapatrywanie na przesłanki zastosowania art. 5 k.c. w odniesieniu do zarzutu przedawnienia uległo zmianie (…), a jeżeli tak to w jakim kierunku?”, nie może być uznane za przyczynę kasacyjną uzasadniającą przyjęcie skargi.

Taką przyczyną nie może być również odmienność orzeczeń Sądów pierwszej i drugiej instancji.Także uzasadnienie „oczywistej zasadności” skargi jest niewystarczające, sprowadza się bowiem do ogólników, gdy tymczasem ocena i ustalenie wysokości zadośćuczynienia – odnoszona do konkretnych okoliczności sprawy – należy w zasadzie do sądów meriti i do sfery oceny sędziowskiej. Nie wykazano, by w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia tej sfery, zwłaszcza w stopniu uzasadniającym oczywistą zasadność skargi.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), odstępując, ze względu na trudną sytuację życiową powódki, od obciążania jej kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).