Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal violation argumentation under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against a second-instance judgment that rejected her claim for damages and an apology. The plaintiff argued that the lower court failed to recognize an obvious infringement of her personality rights caused by the defendant's actions. The court ruled that the appeal lacked sufficient justification because it did not specify which legal provisions were violated, the nature of the violation, or how it rendered the judgment obviously flawed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on an obvious violation of substantive or procedural law is inadmissible if the appellant fails to define the violated provision, the scope of the violation, its nature, and its impact on the judgment's obvious invalidity.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 60/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa J.B.przeciwko I. spółce z o.o. w W.o zapłatę i o oświadczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt I AGa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka J.B. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 sierpnia 2020 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwa 2019 r., którym oddalono jej powództwo przeciwko K. sp. z o.o. z siedzibą w W. o zapłatę i wydanie oświadczenia zawierającego przeprosiny.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze powołano się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżąca podnosi, że oczywista zasadność jej skargi kasacyjnej wynika z oddalenia jej powództwa, pomimo ustalenia przez Sąd, że w wyniku działań pracownika pozwanego doszło do zawinionego i bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powódki.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - niepubl.).
Musi być zatem oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna bez głębszej analizy przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, niepubl.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, niepubl.). Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym - jego zdaniem - Sąd drugiej instancji uchybił, ale także przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację odnoszącą się do oczywistości ich naruszenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, niepubl.).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest niewystarczające. Sąd Najwyższy nie ma możności dokonania oceny stanowiska powódki, ponieważ ta nie zdefiniowała, który przepis prawa został w jej ocenie naruszony, w jakim zakresie doszło do naruszenia, na czym polegało naruszenie, ani w jaki sposób dostrzezone przez nią naruszenie wpłynęło na wydanie oczywiście wadliwego wyroku. Brak tych czterech elementów uniemożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie pogłębionej oceny wniosku o przyjęcie skargi. Ponadto należy podkreślić, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku została oparta na założeniu, które pozostaje w sprzeczności z ustaleniami Sądu odwoławczego, dostępnymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 6 i 7).
Skarżąca przyjmuje bowiem, że Sąd ocenił, iż w sprawie doszło do naruszenia jej dóbr osobistych (nie wskazując konkretnie, jakich), podczas gdy Sąd ten przyjął w sposób wyraźny, że takie naruszenie nie mogło mieć miejsca z szeregu przyczyn (m.in. ze względu na to, że wchodzące w grę nękanie mogło jedynie odnosić się do osoby innej niż powódka, dlatego że przekazywane treści były pozbawione przymiotu nieprawdziwości, dlatego że w sferze faktycznej działania pozwanego w żaden sposób nie wpłynęły na postrzeganie osoby powódki w jej środowisku).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. ke