Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 5/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to prove significant legal issues under Civil Procedure Code. The court rejects the appeal because the appellants did not demonstrate serious legal doubts requiring Supreme Court interpretation. The decision emphasizes that the appellants failed to meet the statutory requirements for cassation acceptance. The court ruled that the appeal was inadmissible due to lack of significant legal issues. The court dismissed the appeal because the appellants did not prove the existence of significant legal issues. The court held that the appellants failed to demonstrate serious legal doubts requiring Supreme Court interpretation. The court rejected the appeal as it did not meet the statutory requirements for cassation acceptance. The court dismissed the appeal because the appellants did not prove the existence of significant legal issues. The court held that the appellants failed to demonstrate serious legal doubts requiring Supreme Court interpretation. The court rejected the appeal as it did not meet the statutory requirements for cassation acceptance.

Numero d'incarto III CSK 5/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. Ł. and I. C.-Ł. against a bank, ruling that the appeal was inadmissible. The appellants argued that significant legal issues existed regarding the nature of budgetary funds and administrative decisions, but the court found their arguments insufficient. The court determined that the appellants failed to identify serious legal doubts or demonstrate that the Supreme Court's interpretation was necessary for resolving the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if it involves a significant legal issue, serious doubts in legal interpretation, procedural invalidity, or is obviously justified, and the appellants must demonstrate that the issue requires Supreme Court resolution.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue Civil Procedure Code budgetary funds administrative decision legal interpretation dismissed appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie występuje wskazana przez skarżących przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art.
art. 102 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 102 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
102 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. i na podstawie § 19 oraz § 6 pkt 7 w związku z § 2 ust.
§ 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 pkt 7 w związku z § 2 ust. 3 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
i na podstawie § 19 oraz § 6 pkt 7 w związku z § 2 ust. 3 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn.
§ 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
461 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie występuje wskazana przez skarżących przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok z dnia 13 marca 2013 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 5/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa M. Ł. i I. C.-Ł.‎przeciwko […] Bankowi […] w K.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powodów kosztami postępowania kasacyjnego, 3. przyznaje adw. A. P.-R. od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny w K.) kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych), zwiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powodowie złożyli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 maja 2015 r. oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 listopada 2012 r., którym Sąd Okręgowy oddalił powództwo o ustalenie nieważności umowy o kredyt zawartej przez powodów w dniu 23 marca 1993 r. z pozwanym […] Bankiem […].

Powołując się na podstawę wskazaną w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazali na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i twierdzili, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii:- „czy dysponowanie środkami finansowymi pochodzącymi z budżetu państwa w ten sposób, że dysponent, uprawniony do dysponowania nimi zgodnie z prawem budżetowym, ustala w formie pisemnej – z własnoręcznym podpisem i wskazaniem pełnej nazwy sprawowanego urzędu, opatrzywszy to pismo datą, lecz bez podania podstawy prawnej, ale z powołaniem się na akta konkretnej sprawy – czy i w jakiej kwocie należy udzielić konkretnemu podmiotowi prawa prywatnego środki z budżetu państwa zdeponowane na wyodrębnionym funduszu, stanowi władcze rozstrzygnięcie, noszące cechy decyzji administracyjnej.

A także, czy takie uprawnienie może być scedowane przez dysponenta tych środków na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej bądź publicznoprawnej”;- „czy umowa, której celem jest unicestwienie w części skutku decyzji administracyjnej, korzystnej dla kontrahenta strony, jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego w rozumieniu art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego, gdy to kontrahent beneficjenta decyzji administracyjnej doprowadza do jej zawarcia, mimo że byt prawny tej decyzji nie wpływa negatywnie na sferę jego praw”.Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanej przez nich przesłanki, uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.W art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. chodzi o zagadnienie obejmujące poważną wątpliwość prawną i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie ma znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozstrzygnięcia złożonej skargi.

Skarżący, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.

Skarżący nie sprostali tym wymaganiom. Formułując zagadnienia prawne pominęli to, że przedstawione wątpliwości dostrzegają na gruncie regulacji zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1992 r. w sprawie zasad funkcjonowania oraz źródeł zasilania Funduszu Restrukturyzacji i Oddłużenia Rolnictwa (Dz.U. Nr 49, poz. 222 ze zm.) i w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 6 sierpnia 1992 r. w sprawie określenia zasad i trybu udzielania dotacji na restrukturyzację rolnictwa i jego otoczenia oraz na częściowe sfinansowanie nakładów inwestycyjnych poniesionych w 1992 r. na zaopatrzenie wsi w wodę i poprawę gospodarki wodno-ściekowej (Dz.U.

Nr 66, poz. 335). Nie skonkretyzowali na czym – ich zdaniem – polegają poważne wątpliwości wymagające zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, mimo że Sąd Najwyższy zajmował już stanowisko w tej sprawie na skutek skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 marca 2013 r. Ograniczyli się do sformułowania pytań, na które notabene sami udzielili odpowiedzi, a przede wszystkim nie wykazali, że wyjaśnienie przytoczonych wątpliwości jest konieczne dla rozstrzygnięcia wniesionej skargi kasacyjnej. Podkreślając znaczenie przedstawionych zagadnień dla praktyki sądowej, pominęli natomiast okoliczność, że pierwsze z powołanych rozporządzeń utraciło moc z dniem 19 stycznia 1994 r., a drugie – z dniem 31 grudnia 1992 r.

Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie występuje wskazana przez skarżących przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. i na podstawie § 19 oraz § 6 pkt 7 w związku z § 2 ust. 3 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) przyznał adw. A. P. od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom w postępowaniu kasacyjnym. l.n