Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 49/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of universal legal issue requiring interpretation.

Numero d'incarto III CSK 49/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation complaint, refusing to admit it for review. The appellant framed the legal issue as a specific question regarding whether a private document's admission of facts precludes the opposing party from denying them under the duty to explain truthfully. The court determined this was merely a casuistic question rather than a universal legal problem requiring interpretation of statutes to resolve similar future cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation complaint is admissible only if it raises a universal legal issue with interpretative difficulties, not a specific casuistic question seeking a binary answer.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility universal legal issue interpretative difficulty casuistic question duty to explain truthfully private document evidence Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Art. 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 49/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w K.‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej1. w K.‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt II Ca 319/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W przedmiotowej sprawie skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej z wymienionych przesłanek.Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną stanowiącą podstawę wydania zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

II UK 271/11 - nie publ.).Skarżąca nadała zagadnieniu prawnemu formę pytania: „Czy złożenie przez przyszłą stronę procesu w pochodzącym od niej dokumencie prywatnym oświadczenia wiedzy przyznającego okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, na które powołuje się i z których skutki prawne wywodzi strona przeciwna, pozostaje irrelewantne z punktu widzenia możliwości zaprzeczenia tych okoliczności w toku procesu przez tę stronę czy też możliwość taką w myśl obowiązku stron dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą (art. 3 k.p.c.) wyłącza, skutkując dopuszczalnością uznania tych okoliczności za przyznane?” W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że postawienie pytania nie odpowiada wymaganiom stawianym zagadnieniu prawnemu, jeżeli skarżący nie odniósł się problemów interpretacyjnych wynikających z przepisów, na których oparto zagadnienie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 332/07, nie publ.).

Pytanie postawione przez powódkę ma charakter kazuistyczny i może prowadzić jedynie do udzielenia odpowiedzi twierdzącej lub przeczącej, nie zaś do wyrażenia poglądu prawnego mającego walor uniwersalny. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n