Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and proper justification under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for review. The appellant argued that a significant legal issue existed regarding the court's power to reject evidence requests filed after the deadline, but failed to meet the strict requirements for such an argument. The court ruled that the appellant did not properly formulate the legal question, cite relevant precedents, or demonstrate why the issue was necessary for the case's resolution or judicial practice.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court admits a cassation appeal only if a significant legal issue exists, requires interpretation of laws raising serious doubts, or if the appeal is obviously justified, demanding the appellant to precisely formulate the issue, cite legal arguments, and prove its importance for judicial practice.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 354/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa T. K.przeciwko […] G. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę i o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda T. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 września 2013 r. oddalającego powództwo przeciwko [...] G. S.A. z siedzibą w W. w sprawie o zapłatę i o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli. Powód T. K. wytoczył powództwo, domagając się – na podstawie art. 352 § 2 k.c. w zw. z art. 251 k.c. i w zw. z art. 230 k.c. - zasądzenia na jego rzecz kwoty 120.000.00 zł z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości (działki o nr […] położonej w W.) oraz żądając – na podstawie art. 64 k.c. w zw. z art. 1047 k.p.c. - zobowiązania strony pozwanej do złożenia oświadczenia woli o nabyciu wskazanej działki o nr […], za kwotę 630.000.00 zł.
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, które sformułowane zostało w formie następującego pytania: „czy złożenie wniosku dowodowego przez stronę po upływie terminu sądowego, po myśli art. 207 § 3 zdanie 2 część 2 k.p.c. uprawnia sąd do oddalenia tego wniosku i tym samym oddalenia powództwa na podstawie art. 207 § 3 k.p.c. w powołaniu na brak udowodnienia przez stronę wysokości dochodzonego roszczenia?”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).Skarżący nie wykazał tak rozumianej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wprawdzie przedstawił zagadnienie prawne, jednak uzasadnienie powołanej przesłanki nie odpowiada wymaganiom określonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Uzasadnienie wniosku zawiera opis stanu faktycznego sprawy i w istocie ogranicza się do stwierdzenia, że stanowisko przyjęte przez Sąd pierwszej instancji, a także Sąd drugiej instancji w świetle obowiązujących przepisów prawa, w tym art. 207 § 3 zd. 2 cz. 2 k.p.c., pozbawione jest zasadności. Ponadto podkreślić należy, że Sąd drugiej instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów naruszenia prawa procesowego dotyczących przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, którego prawidłowość powód kwestionował.
Z punktu widzenia rozstrzygnięcia w sprawie istotna jest okoliczność, na którą zwrócił uwagę Sąd drugiej instancji, wskazując, że powód wobec oddalenia przez Sąd pierwszej instancji wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego nie zgłosił zarzutu opartego na art. 162 k.p.c. Na koniec wymaga podkreślenia, że powództwo o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości zostało oddalone, także z tej przyczyny, że pozwane przedsiębiorstwo przesyłowe posiadało tytuł prawny do korzystania z nieruchomości powoda wynikający z decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego, mając na uwadze jego trudną sytuację materialną (art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, 398 21 k.p.c.).