Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 344/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on acquisition of ownership, citing established legal doctrine on possession duration.

Numero d'incarto III CSK 344/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a private individual against a lower court's ruling on the acquisition of ownership. The appellant argued that the statute of limitations for acquiring ownership should be suspended if the owner could not actively pursue their rights due to individual circumstances, rather than only in cases of futile attempts. The court rejected this argument, relying on existing precedent which establishes that the inability to effectively claim property rights, regardless of whether active attempts were made, constitutes a valid suspension of the acquisition period. Consequently, the appeal was deemed inadmissible as it did not raise any significant legal issues warranting Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 121 pkt 4 k.c.; Art. 175 k.c.: The acquisition of ownership is suspended when the owner cannot effectively claim the return of property, regardless of whether they made active attempts to do so.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisition of ownership statute of limitations suspension of period effective claim cassation appeal Supreme Court possession duration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 121 pkt 4 k.c.
W niniejszej sprawie uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniosła występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego: czy niemożność dochodzenia roszczeń przed sądem, powodująca w świetle art. 121 pkt 4 k.c.
Art. 175 k.c.
121 pkt 4 w związku z art. 175 k.c.).
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Widać zatem wyraźnie, że nie ma w orzecznictwie wymagania faktycznego podjęcia prób odzyskania własności.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 3989 § 1 k.p.c
Widać zatem wyraźnie, że nie ma w orzecznictwie wymagania faktycznego podjęcia prób odzyskania własności.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 121 pkt 4 k.c
W niniejszej sprawie uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniosła występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego: czy niemożność dochodzenia roszczeń przed sądem, powodująca w świetle art. 121 pkt 4 k.c.
art. 175 k.c
121 pkt 4 w związku z art. 175 k.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 344/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta T.‎przy uczestnictwie A. D., Gminy Miasta T. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 stycznia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki A. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestniczki postępowania A. D. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniosła występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego: czy niemożność dochodzenia roszczeń przed sądem, powodująca w świetle art. 121 pkt 4 k.c. zawieszenie biegu terminu zasiedzenia, ma miejsce jedynie w razie bezskutecznych prób aktywnego dochodzenia swoich praw, czy także w przypadku bierności, gdy jednak z indywidualnych okoliczności konkretnej sprawy wynikało, że takie dochodzenie nie miałoby szans powodzenia.

Kwestia ta nie budzi wątpliwości w świetle uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., III CZP 30/07 (OSNC 2008, nr 5, poz.

43) i późniejszych orzeczeń. W uchwale tej przyjęto ogólnie, że władanie cudzą nieruchomością przez Skarb Państwa, uzyskane w ramach sprawowania władztwa publicznego, może być posiadaniem samoistnym prowadzącym do zasiedzenia. Zasiedzenie jednak nie biegło, jeżeli właściciel nie mógł skutecznie dochodzić wydania nieruchomości (art. 121 pkt 4 w związku z art. 175 k.c.). Skoro przyjęto, że właściciel „nie mógł skutecznie dochodzić”, to oznacza, że nie jest ważne, czy podjął taką próbę, czy nie. Potwierdza to jeszcze bardziej adekwatna do stanu faktycznego tej sprawy teza postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2008 r., II CSK 241/08 (OSNC-ZD 2010, nr A, poz. 2), według której siła wyższa może być uznana za przeszkodę w dochodzeniu przez właściciela roszczenia o zwrot nieruchomości bezprawnie zajętej przez Państwo w czasie działań nacjonalizacyjnych po drugiej wojnie światowej w razie wykazania, że ze względu na indywidualną sytuację, w jakiej się znajdował lub przynależność do określonej grupy społecznej, nie mógł on - obiektywnie rzecz oceniając - liczyć na skuteczność dochodzenia tego roszczenia w okresie istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (art. 121 pkt 4 w związku z art. 175 k.c.).

Widać zatem wyraźnie, że nie ma w orzecznictwie wymagania faktycznego podjęcia prób odzyskania własności.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n