Supreme Court dismisses appeal for acquisition of property due to vague and inadmissible cassation grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's decision to reject her acquisition of property claim. The applicant argued for judicial unity but failed to specify the exact legal provisions causing alleged inconsistencies or demonstrate that the lower court's ruling was obviously unjustified. Furthermore, the court found the appeal sought to undermine substantive findings, which is prohibited in cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; The cassation appeal must clearly identify specific legal provisions creating judicial inconsistencies and prove obvious justification; vague arguments or attempts to challenge substantive findings are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 335/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. R.przy uczestnictwie Gminy S.o zasiedzenie nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w N.z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o zasiedzenie nieruchomości oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia z dnia 26 października 2017 r. Sądu Rejonowego w N.Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona. Podniosła w szczególności, że zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z licznymi orzeczeniami Sądu Najwyższego w podobnych sprawach.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przyczyny kasacyjne (art. 3989 § 1 k.p.c.) zostały sformułowane przez skarżącą bardzo ogólnikowo i niejasno.
Można je zrekonstruować wyłącznie na podstawie treści pierwszego akapitu skargi kasacyjnej (pkt II), z którego wynika, że wnioskodawczyni składa skargę kasacyjną „mając na względzie jedność linii orzeczniczej”, a ponadto, że skarga jest – zdaniem wnioskodawczyni – oczywiście uzasadniona.Nie można przyjąć istnienia tych przyczyn, gdyż sama skarżąca nie wykazała ani nawet nie uprawdopodobniła potrzeby wykładni przepisów – ani ich nie wskazała – wywołujących rozbieżności w orzecznictwie i o jakie rozbieżności chodzi (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Nie wykazano także, że skarga jest – w znaczeniu przyjmowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – oczywiście uzasadniona.Poza tym sposób sformułowania zarzutów i ich dobór, a także bezpośrednie powołanie się na art. 233 k.p.c. wskazuje, że skarga zmierza do podważenia ustaleń Sądów meriti, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. aj