Supreme Court dismisses appeal for lack of public law grounds and proper legal issue formulation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Municipality against a lower court judgment. The Municipality argued that Article 36 of the Spatial Planning Act required interpretation due to conflicting case law regarding neighboring property changes. However, the Court found the appeal lacked the required public law grounds under Article 3989 of the Civil Procedure Code because it failed to present a novel, unresolved legal issue with significant controversy. Consequently, the appeal was rejected for not meeting the strict structural requirements for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c. The Supreme Court reviews cassation appeals only on specified public law grounds, requiring the appellant to formulate a distinct legal issue characterized by novelty and unresolved controversy, supported by separate, in-depth legal argumentation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 335/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa R.P. i M.W.przeciwko Gminie N.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza na rzecz powodów w częściach równych od pozwanej kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
Skarżąca Gmina we wniosku wskazała art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżąca sformułowała zagadnienie prawne, czy art. 36 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p znajduje zastosowanie w przypadku zmiany planu miejscowego obejmującego nieruchomości sąsiednie i umożliwiającego ich zagospodarowanie w sposób obniżający wartość nieruchomości, której przeznaczenie w nowym planie nie ulega zmianie (...) lecz we wniosku o przyjęcie brak jest wywodów uzasadniających istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością oraz dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie.
Nie wykazała także, iż ma ono poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywołuje zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny a jego rozstrzygnięcie jest konieczne zarówno dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i przyczyni się do rozwoju judykatury. Za taki wywód prawny nie można uznać bowiem końcowego fragmentu uzasadnienia skargi, w której skarżąca wskazuje na potrzebę rozstrzygnięcia czy przesłankę „korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób” należy wiązać jedynie z uchwaleniem nowego planu zagospodarowania przestrzennego czy także ze zmianą dotychczasowego planu, bo argument ten pozostaje poza treścią przedstawionego zagadnienia prawnego dotyczącego przedmiotowego zakresu art. 36 § 1 ust. 1 u.p.z.p. Potrzeba wykładni nie została w żaden sposób sprecyzowana co do przepisu prawa, który budzi poważne wątpliwości i argumentów, które miałyby przemawiać za istnieniem takiej potrzeby.
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
U. 2015 r., poz. 1804 ze zm.). aj a.ł.