Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 334/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on good faith possession, ruling the legal issue is too case-specific for precedent.

Numero d'incarto III CSK 334/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal regarding a dispute over possession and good faith. The appellant argued that the lower court's assessment of good faith was legally flawed, but the court found the issue too specific to the unique facts of this case. Consequently, the court determined the legal question lacked the general significance required to establish a binding precedent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue of general importance; issues strictly tied to unique factual circumstances without precedential value are insufficient grounds for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility good faith possession significant legal issue precedential value case-specific facts Supreme Court review judicial precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821, 391 § 1 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
art. 520 § 3 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 334/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "C." w K.‎przy uczestnictwie […] Spółdzielni Mieszkaniowej w K.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki kwotę 600 zł (sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. – w sprawie o zasiedzenie – oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 czerwca 2013 r., zmieniając je tylko w zakresie orzeczenia o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Na postanowienie Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występujące w sprawie zagadnienie prawne dotyczące dobrej wiary samoistnego posiadacza.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli skarżąca wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinna sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw; „istotność” oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).Ocena dobrej lub złej wiary zależy od wielu czynników tworzących stan faktyczny.

Elementy tego stanu faktycznego są ustalane przez sąd meriti przy uwzględnieniu swobodnej oceny dowodów. Przejaw „wiary” wnioskodawczyni dało się ustalić przy wykorzystaniu bogatego dorobku judykatury oraz doktryny i Sądy meriti uczyniły to prawidłowo. Z kolei kwestia, którą wnioskodawczyni przedstawiła jako zagadnienie prawne jest zbyt kazuistyczne, ściśle związane z konkretnym, niepowtarzalnym stanem faktycznym, w związku z czym nie może stanowić podłoża wypowiedzi uogólniającej, mającej charakter abstrakcyjny i służącej przez to rozwojowi jurysprudencji.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.