Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 334/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no important legal issue or obvious reasonableness exists.

Numero d'incarto III CSK 334/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiff's cassation appeal for examination. The plaintiff argued that the lower court's proceedings were void due to improper authorization of the opposing party's lawyer and that the case was obviously reasonable. The court rejected these claims, noting that authorization defects do not automatically void proceedings and no obvious legal errors were evident without deeper analysis. Consequently, the appeal was dismissed, and the plaintiff was ordered to pay the cassation costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it raises an important legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts, or involves obvious reasonableness; mere defects in authorization do not constitute grounds for voiding proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility improper authorization of counsel voidness of proceedings obvious reasonableness standard important legal issue requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Określone w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
Ugruntowany jest obecnie pogląd, że przewidziany w art. 379
Art. 98 k.p.c.
kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 98 i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 i art. 108 § 1 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
Dz. U. nr 163, poz. 1348
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Określone w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Określone w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 379 pkt 2 k.p.c
Ugruntowany jest obecnie pogląd, że przewidziany w art. 379

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 334/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa A. D.

przeciwko A. sp. z o.o. w K.

o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 lipca 2010 r.,

odmawia

przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 480 (czterysta

osiemdziesiąt)

kasacyjnego.

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

Uzasadnienie

Określone w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania zostają spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie

występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być

zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek

o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny

skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych wyłącznie

przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź

odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania

oparty został na przesłankach nieważności i oczywistej zasadności (art. 398 9 § 1

pkt 3 i 4 k.p.c.).

Skarżąca upatrywała nieważności postępowania w wadliwym umocowaniu

pełnomocnika strony przeciwnej w toku postępowania przed Sądem pierwszej

instancji. W ocenie Sądu Najwyższego, nie doszło do spełnienia przesłanki z art.

3989 § 1 pkt 3 k.p.c. Ugruntowany jest obecnie pogląd, że przewidziany w art. 379

pkt 2 k.p.c. wymóg należytego umocowania pełnomocnika procesowego pod

rygorem nieważności postępowania ustanowiony jest w interesie tej strony, która

z pełnomocnika tego korzysta (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 17 marca

1999 r., III CKN 209/98 - niepubl., 21 grudnia 2000 r., 209/00 - niepubl., 7 lutego

2002 r., I CKN 489/00 - niepubl., 9 marca 2005 r., III CK 263/04 - niepubl.).

Nie doszło również do spełnienia przesłanki oczywistej zasadności.

W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. chodzi o ewidentne, niewątpliwe, możliwe do

stwierdzenia bez głębszej analizy uchybienia przepisom prawa (zob. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., IV CSK 502/07, niepubl.).

W niniejszej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takich naruszeń.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.

odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania

kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 98 i art. 108 § 1 w związku z art.

39821 k.p.c. i § 6 pkt 3, § 11 pkt 2, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).