Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 33/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as no general legal issue exists regarding mortgage request and possession.

Numero d'incarto III CSK 33/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the State's cassation appeal against a lower court ruling on the nature of possession. The State argued that submitting a mortgage request should definitively exclude independent possession, citing conflicting Supreme Court precedents. The Court rejected this, ruling that such a request is merely one factual circumstance among many and does not create a general legal question requiring cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 336, 338 k.c.: The submission of a request to register a mortgage does not automatically exclude independent possession; it is merely one factual circumstance among many and does not constitute a general legal issue warranting cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal independent possession mortgage registration request legal interpretation necessity factual circumstances assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 336 k.c.
W niniejszej sprawie Skarb Państwa wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości – art. 336 i 338 k.c.
Art. 338 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 33/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. oraz "I." sp. z o.o. w K.‎przy uczestnictwie B. P. - kuratora spadku nieobjętego po H. N. i Gminy Miejskiej K.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. na rzecz uczestnika - kuratora spadku kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie Skarb Państwa wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości – art. 336 i 338 k.c. co do tego, czy złożenie przez władającego nieruchomością wniosku o wpis hipoteki na tej nieruchomości na swoją rzecz wyklucza posiadanie samoistne, w szczególności gdy obowiązek złożenia takiego wniosku przez Skarb Państwa wynika z mocy ustawy.

Kwestia ta nie przemawia za przyjęciem skargi do rozpoznania, ponieważ jej rozstrzygnięcie nie wpływa bezpośrednio na rozstrzygnięcie całej sprawy. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, Sąd, oceniając charakter posiadania Skarbu Państwa, wziął pod uwagę wiele różnych okoliczności, a fakt złożenia wniosku o wpis hipoteki na tej nieruchomości był tylko jedną z nich. Tak też należy wykładać art. 336 i 338 k.c., które akcentują właśnie potrzebę uwzględnienia całokształtu konkretnego stanu faktycznego. Sformułowana potrzeba wykładni przepisów prawa w istocie nie jest zatem taką „potrzebą”, jaka uzasadniałaby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a więc o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, lecz raczej jest potrzebą zastosowania przepisów w tej konkretnej sprawie, a to już nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania.

Zgodzić się natomiast trzeba ze skarżącym, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie zawsze ten problem stawiano w powyższy, właściwy, sposób. Istnieje szereg orzeczeń Sądu Najwyższego, gdzie złożenie wniosku o wpis hipoteki przez Skarb Państwa na nieruchomościach będących w jego władaniu uznano za istotny argument przeciwko tezie o samoistnym charakterze tego posiadania: III CSK 174/09, IIII CSK 199/09, III CSK 124/10, III CSK 329/13, III CSK 1/11, III CSK 424/15. Są też orzeczenia, w których zajęto odmienne stanowisko: III CSK 208/08, III CSK 175/09, III CSK 336/13.

Choć zatem zgodzić się trzeba ze skarżącym, że pewna rozbieżność w orzecznictwie Sądu Najwyższego występuje co do oceny relacji złożenia wniosku o wpis hipoteki i charakteru posiadania tej nieruchomości, na której hipoteka ma zostać wpisana, to kolejne orzeczenie tego problemu by nie rozstrzygnęło, a brak potrzeby frontalnego rozstrzygania go, bo, jak już zaznaczono, w tego typu sprawach złożenie wniosku o wpis hipoteki należy postrzegać nie jako decydującą okoliczność co do charakteru posiadania, lecz jedną z wielu okoliczności, które trzeba wziąć pod uwagę.

Stąd ze względu na brak istotnego znaczenie wskazanej wątpliwości interpretacyjnej nie ma podstaw do przyjęcia skargi do rozpoznania. Odpowiedzi na skargę, z wnioskiem o zasądzenie kosztów, złożyli pełnomocnicy uczestników postępowania – kuratora spadku oraz Gminy Miasta K.. O ile wniosek pełnomocnika kuratora spadku jest zasadny, o tyle nie jest zasadny wniosek pełnomocnika Gminy, a to przede wszystkim dlatego, że odpowiedź polegała na poparciu w całości skargi kasacyjnej, gdy tymczasem co do tej skargi odmówiono przyjęcia do rozpoznania (odpowiadający „nie wygrał” zatem sprawy), a ponadto odpowiedź nie ma charakteru merytorycznego o argumentacyjnego, a jest jedynie poparciem stanowiska skarżącego.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aj