Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 327/15 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of obvious error; appellants merely questioned facts without citing obvious legal violation.

Numero d'incarto III CSK 327/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M. K. and S. K. against the District Court's decision to reject their easement claim. The appellants argued the lower court's ruling was obviously justified, but the Supreme Court found they failed to demonstrate an obvious legal violation or error apparent on first glance. Consequently, the appeal was rejected because the appellants merely contested factual findings and evidence evaluation, which is inadmissible in cassation proceedings under Polish law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant merely questions factual findings or evidence evaluation without demonstrating an obvious, glaring violation of law apparent on first glance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious error easement claim factual findings inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Skarżący ograniczyli się w istocie do kwestionowania ustaleń i oceny dowodów, co jest w postępowaniu kasacyjnym - zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).Nie odstąpiono od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., gdyż zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej okazał się bezzasadny, a innego nie zgłoszono.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 233 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania dominuje zarzut naruszenia art. 233 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Skarżący ograniczyli się w istocie do kwestionowania ustaleń i oceny dowodów, co jest w postępowaniu kasacyjnym - zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
art. 520 § 1 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.).Nie odstąpiono od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., gdyż zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej okazał się bezzasadny, a innego nie zgłoszono.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 327/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. K. i S. K. ‎przy uczestnictwie A. T. , M. T. i A. T.1‎o zasiedzenie służebności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu‎z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III Ca 166/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Zakopanem z dnia 16 grudnia 2014 r. w ten sposób, że wniosek o zasiedzenie służebności oddalił.Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, to powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty.

Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).Twierdzenie skarżących o oczywistej zasadności skargi nie spełnia przyjętych w orzecznictwie Sądu Najwyższego kryteriów „oczywistości”.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania dominuje zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. Skarżący ograniczyli się w istocie do kwestionowania ustaleń i oceny dowodów, co jest w postępowaniu kasacyjnym - zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - niedopuszczalne.Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 1999 r., mającej moc zasady prawnej, III CZP 59/98 (OSNC 1999, nr 7-8, poz. 124), sąd drugiej instancji może zmienić ustalenia faktyczne stanowiące podstawę wydania wyroku sądu pierwszej instancji bez przeprowadzenia postępowania dowodowego uzasadniającego odmienne ustalenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).Nie odstąpiono od zasady wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c., gdyż zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej okazał się bezzasadny, a innego nie zgłoszono.