Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 300/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for attempting to challenge a non-existent part of the second-instance judgment.

Numero d'incarto III CSK 300/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal because it targeted a portion of the second-instance judgment that did not exist. The appellant sought to challenge a reduction in awarded amounts but failed to identify the specific part of the judgment containing this reduction. The court ruled that a cassation complaint must address only the actual, effective parts of the final judgment, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if it seeks to challenge a part of a final judgment that does not exist, as the appeal must target only the specific, effective portions of the second-instance decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility non-existent judgment part second instance judgment procedural inadmissibility scope of cassation complaint

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3981 § 1 k.p.c.
Przepis art. 3981 § 1 k.p.c. określa substrat zaskarżenia stanowiący
art. 3986 § 2 k.p.c.
podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c.
podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
Przepis art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
sprawy do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c.) albo uchylenia
art. 39816 k.p.c
i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 39816 k.p.c.) przez Sąd Najwyższy może być

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
orz. Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1952 r., C 1040/52
postanowienia z dnia 2 czerwca 1964 r., I PR 10/63
orz. Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97
orz. Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1998 r., II UKN 247/98
orz. Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1999 r., III CKN 484/98
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2013 r., III CSK 247/12
III CSK 247/12
Supreme Court dismisses appeal on contractual penalty reduction, ruling no gross excess existed despite delay.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 300/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa S., S., C.-Architekci

sp. p. z siedzibą w B.

przeciwko Gminie Miasta K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 grudnia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 25 marca 2013 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Powódka S., S., C. - Architekci spółka partnerska w B. domagała się

zasądzenia od pozwanej Gminy K. kwoty 168703,67 zł tytułem pozostałej części

wynagrodzenia

ustalonego

umową

za

wykonanie

projektu

koncepcji

architektonicznej planowanej przebudowy i rozbudowy siedziby Urzędu Miasta K.,

zapłaty za wykonanie projektu zamiennego oraz prace dodatkowe wraz z

odsetkami.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 11 maja 2012 r. zasądził od pozwanej na

rzecz powódki kwotę 168694,62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 marca

2010 r. i kwotę 19200, 20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1), a w pozostałej

części powództwo oddalił (pkt 2).

W następstwie rozpoznania apelacji pozwanej, kwestionującej w całości

wyrok Sądu pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem zmienił ten

wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że wymienioną w nim kwotę 168694,62 zł obniżył

do kwoty 103541,20 zł, a kwotę 19200, 20 zł do kwoty 6732,60 zł, w pozostałym

zakresie apelację oddalił i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.

Powódka w skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego

w części objętej punktem pierwszym (pkt I), w zakresie w jakim obniżona została

kwota zasądzona na jej rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w punkcie 1, o kwotę

66153,42 zł oraz tytułem kosztów procesu o kwotę 12467,60 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3981 § 1 k.p.c. określa substrat zaskarżenia stanowiący

pierwszą

przedmiotową

przesłankę

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej.

W postępowaniu procesowym przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną mogą

być, wydane przez sąd drugiej instancji - prawomocny wyrok lub postanowienia

w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończące

postępowanie w sprawie. Utrwalone zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego

stanowisko,

że

środek

odwoławczy

od

orzeczenia

nieistniejącego

albo

zaskarżający orzeczenie niższej instancji w zakresie, w którym sąd ten nie

rozstrzygał, jest niedopuszczalny (por. orz. Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia

1952 r., C 1040/52, NP. 1953, nr 8-9, s.153; postanowienia z dnia 2 czerwca

1964 r., I PR 10/63, OSNC 1965, nr 5, poz. 80; z dnia 25 lutego 1997 r., II CKN

15/97, OSNC 1997 r., nr 6-7, poz. 89; z dnia 7 października 1998 r., II UKN 247/98,

OSNAPiUS 1999 r., nr 20, poz. 665; z dnia 26 listopada 1999 r., III CKN 484/98,

niepubl.). Konsekwencją tego zapatrywania w postępowaniu kasacyjnym jest

przyjęcie, że prawomocny wyrok sądu drugiej instancji może być przedmiotem

zaskarżenia skargą kasacyjną jedynie w takiej części, w jakiej istnieje, czy to

w postaci pozytywnej, czy też negatywnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

8 kwietnia 2013 r., III CSK 247/12, niepubl.). Przedmiotem uchylenia i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c.) albo uchylenia

i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 39816 k.p.c.) przez Sąd Najwyższy może być

jedynie konkretne orzeczenie sądu drugiej instancji, a zatem takie, które zostało

wyrzeczone w jego sentencji.

Z zaskarżonego wyroku wynika, że w uwzględnieniu apelacji pozwanej Sąd

Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji przez opisane obniżenie

zasądzonych kwot, ale nie orzekł o żądaniu powódki dotyczącym różnicy pomiędzy

tymi kwotami. W tej sytuacji powódka skierowała skargę kasacyjną do orzeczenia,

które nie zostało wydane, a zatem skarga była niedopuszczalnym środkiem

zaskarżenia. Dla oceny istnienia tej przedmiotowej przesłanki dopuszczalności

skargi kasacyjnej nie ma znaczenia zaskarżenie przez pozwaną w całości wyroku

Sądu pierwszej instancji.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na

podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

db