Supreme Court dismisses cassation appeal against necessary way order due to factual dispute and lack of obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant D.B. against the lower court's refusal to establish a necessary way. The appellant argued the decision was obviously justified, but the court found the appeal targeted factual determinations rather than legal errors. Consequently, the appeal was rejected because cassation proceedings cannot challenge facts established without doubt.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious justification must demonstrate a glaring legal error visible at first glance; appeals challenging factual findings or evidentiary assessments are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 298/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R. K., S. K. i B. T.przy uczestnictwie D. B., K. S., J. W., X. W., M. M., W. M., C. B., I. K. i T. K.o ustanowienie drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki D. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki D. B. od postanowienia z dnia 25 stycznia 2014 r. Sądu Rejonowego w K. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej. Od postanowienia Sądu Okręgowego uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna ona w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca zarzuciła błędną subsumpcję, polegającą na błędnej wykładni art. 145 § 1 i 2 k.c., w istocie jednak polemizuje z ustaleniami Sądów pierwszej i drugiej instancji. Okoliczność, czy nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej jest przede wszystkim kwestią stanu faktycznego, który powinien być ustalony w sposób niebudzący wątpliwości (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1999 r., II CKN 669/98, nie publ., z dnia 2 grudnia 2009 r., I CSK 144/09, nie publ.).W tej sytuacji, skoro skarga kasacyjna została skierowana w istocie przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenie dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), oraz została w zasadzie oparta na tezie, że skarga jest „w ocenie skarżącego oczywiście uzasadniona”, należało odmówić przyjęcia jej do rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]