Supreme Court dismisses cassation appeal for psychiatric admission as it focuses on factual subsumption rather than legal issues.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a patient against a decision to admit her to a psychiatric hospital without consent. The patient argued that the lower court's ruling contradicted material laws and established case law regarding the Mental Health Protection Act. The court rejected this because the appeal focused on the application of legal rules to specific facts rather than raising a distinct legal question, which is required for cassation under Polish civil procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal must raise a strictly legal issue separable from factual findings, and arguments merely questioning the subsumption of facts under specific statutes do not constitute a valid legal ground for review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 289/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.przy uczestnictwie A.W.o stwierdzenie potrzeby przyjęcia A.W. do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt XI 1Ca […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawczyni kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, a ponadto przyznaje adw. Ł.R. (Kancelaria Adwokacka w K.) od Skarbu Państwa - Sąd Okręgowy w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za udzielenie wnioskodawczyni z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o stwierdzenie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 marca 2016 r.Skargę kasacyjną wniosła uczestniczka, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przyczyną kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i polegającą na „sprzeczności zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującymi przepisami prawa materialnego” (art. 12, art. 29 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 9 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, jedn. tekst:
Dz.U. z 2017 r., poz. 882). Podniosła również, że zaskarżone rozstrzygnięcie stoi w sprzeczności z dotychczasowym orzecznictwem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48). Problemy przedstawione przez skarżącą jako przyczyny kasacyjne - niepowiązane zresztą wprost z art. 3989 § 1 k.p.c., w związku z czym nie wiadomo, czy dotyczą istotnego zagadnienia prawnego czy potrzeby wykładni - koncentrują się wokół subsumpcji, tj. odpowiedzi na pytanie, czy wskazane przez skarżącą przepisy mają zastosowanie w określonym stanie faktycznym.
Wątpliwości wyrażone przez skarżącą dotyczą stosowania wskazanych przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego w konkretnych okolicznościach faktycznych.Taki sposób przedstawiania swoich racji - bez względu na ich merytoryczną ocenę - nie wyczerpuje przyczyn kasacyjnych, niezależnie od tego, że skarżąca stara się zakwestionować prawidłowo ustalony stan faktyczny, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw a.ł.