Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 271/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to lack of clear legal error under pre-trial review standards.

Numero d'incarto III CSK 271/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the National Agricultural Support Center against a tenant, ruling that the appeal was inadmissible. The tenant argued that the lower court failed to address specific legal questions regarding a manager's personal liability for continuous lease obligations and the definition of damage under bankruptcy law. The court determined that the tenant did not demonstrate a clear, obvious legal error requiring immediate intervention, as the lower court's application of the continuous contract principle was not a manifest violation of clear law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. - The Supreme Court's pre-trial review is limited to checking statutory prerequisites for admissibility; a cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to prove a clear, obvious legal error visible without deep analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility clear obvious legal error pre-trial review standards continuous contract liability manager personal liability bankruptcy damage definition manifest violation of law azione di responsabilità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 98 k.p.c.
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c.
art. 99 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1, art.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.jw
art. 299 § 2 k.s.h
Czy szkoda w rozumieniu art. 299 § 2 k.s.h.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 271/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W., Oddział Terenowy w K.‎przeciwko Ł. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Strona powodowa Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w W., wniosła o zasądzenie od pozwanego Ł. P. kwoty 111.404,27 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 110.297,87 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.Wyrokiem z 2 października 2017 r. Sąd Okręgowy w K. zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 111.404,27 zł, w tym kwotę 110.297,87 zł z odsetkami liczonymi: w wysokości odsetek ustawowych za okres od 20 marca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. i w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 21 listopada 2018 r.

Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanego.W skardze kasacyjnej pozwany jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie występują istotne zagadnienia prawne sprowadzające się do odpowiedzi na pytania: „1. Czy członek zarządu nie może uwolnić się od odpowiedzialności osobistej za zobowiązania spółki przez wykazanie, że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości wierzyciel nie poniósł szkody, w przypadku, gdy roszczenie wierzyciela powstałe po spełnieniu się przesłanek do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości wynika ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które zostało zaciągnięte przed ziszczeniem się przesłanek do ogłoszenia upadłości, czy też w określonych przypadkach, ze względu na szczególne okoliczności sprawy i nie ponosi on takiej odpowiedzialności? 2.

Czy szkoda w rozumieniu art. 299 § 2 k.s.h. stanowi obniżenie potencjału majątkowego spółki rozumianego jako różnicę między tym co wierzyciel mógł w wyniku wszczęcia postępowania upadłościowego uzyskać, a rzeczywistym stanem zespojenia jego roszczeń, czy też oznacza ona powstanie po stronie wierzyciela roszczenia w stosunku do niewypłacalnej spółki po zaistnieniu przesłanek do złożenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości, którego egzekucja okazała się bezskuteczna, niezależnie od kwestii obniżenia potencjału majątkowego spółki?”.W ocenie skarżącego skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Apelacyjny nie rozpoznał sprawy w granicach apelacji, tzn. nie rozpoznał wszystkich zarzutów apelacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.).

Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna został ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z 26 września 2005 r., II PK 98/05, z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazał powyższych okoliczności.W kontekście stosowania art. 299 k.s.h. i stosunków zobowiązaniowych o charakterze ciągłym Sąd Najwyższy przyjął, że okoliczność, że czynsz powinien być płatny w umówionym terminie lub w terminach określonych w ustawie, nie zmienia faktu, iż podstawą jego zapłaty jest określona umowa o charakterze ciągłym.

Jeżeli umowa ta została zawarta w czasie sprawowania przez członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością tej funkcji, to podstawa zobowiązania do zapłaty czynszu powstaje w tym czasie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 lutego 2010 r., I CSK 269/09). Do przyjęcia odpowiedzialności z art. 299 k.s.h. wystarczy istnienie zobowiązania w czasie sprawowania funkcji członka zarządu, nie jest natomiast konieczne, aby zobowiązanie w tym czasie było wymagalne (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 25 września 2003 r., V CK 198/02, Wokanda 2004/6/7).

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt. 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100, z 10 stycznia 2003 r.

V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07). Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana.Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.jw